Odkopano częśc pałacu Jana III Sobieskiego na Marymoncie! Znaleziono pierwsze skarby

Otrzymaliśmy notat­kę przed­sta­wia­ją­ca wstęp­ne wyni­ki badań arche­olo­gicz­nych pro­wa­dzo­nych na Żoliborzu przy uli­cy Gdańskiej 6A na tere­nie przy­na­leż­nym do para­fii Matki Bożej Królowej Polski. Notatkę przy­go­to­wał kie­ru­ją­cy pra­ca­mi Michał Grabowski. Poniżej tekst notat­ki. Dziękujemy za infor­ma­cje i zdję­cia – pisze Urząd Dzielnicy Żoliborz.
Marymont to miej­sce magicz­ne, nie tyl­ko ze wzglę­du na poprze­ci­na­ne wznie­sie­nia­mi zasy­pa­ne dziś kana­ły i sta­ro­rze­cza, rezer­wat z wie­ko­wy­mi dęba­mi oraz zabyt­ki archi­tek­tu­ry i arche­olo­gii to rów­nież nie­wiel­ki obszar z któ­rym zwią­za­ne sąpo­sta­cie wie­lu wybit­nych Polaków.Dlatego roz­po­czy­na­jąc pod koniec maja bada­nia arche­olo­gicz­ne, zwią­za­ne z odkry­ciem relik­tów archi­tek­tu­ry, któ­rych doko­na­no pod­czas pro­wa­dzo­nych przez para­fię Matki Bożej Królowej Polski robót budow­la­nych, byłem nie­zmier­nie zado­wo­lo­ny, że los umoż­li­wił mi pozna­nie i zba­da­nie począt­ków tego nie­zwy­kłe­go „nie­od­kry­te­go dla wie­lu Polaków” miejsca.

Badania arche­olo­gicz­no-archi­tek­to­nicz­ne pole­ga­ły na oczysz­cze­niu, zado­ku­men­to­wa­niu oraz odczy­ta­niu wła­ści­wych rela­cji prze­strzen­nych odkry­te­go muru, wyko­na­nia kom­plet­nej doku­men­ta­cji prze­strzen­nej, pomia­ro­wej i rysun­ko­wej oraz foto­gra­ficz­nej i ortofotograficznej.

Zespół wyko­nał tak­że wstęp­ne bada­nia nie­in­wa­zyj­ne wzgó­rza ota­cza­ją­ce­go kościół. Analiza wyni­ków dotych­cza­so­wych nie­za­koń­czo­nych jesz­cze badań arche­olo­gicz­nych i archi­tek­to­nicz­nych wska­zu­je, że odkry­ty został naroż­nik dol­ne­go tara­su pała­cu let­nie­go nale­żą­ce­go do kolej­nych Władców Polski: Jana III Sobieskiego, Augusta II i Augusta III.

Pałac zapro­jek­to­wał i wybu­do­wał w latach 1691 –1696 wybit­ny archi­tekt Tylman z Gameren, z ini­cja­ty­wy Jana III, a budow­lę nazwa­ną Marie Mont (góra Marii), wkrót­ce spo­lsz­czo­no na Marymont. Ten malow­ni­czy, poło­żo­ny wśród sta­rych dębów, nie­wiel­ki pałac, by łroz­cią­ga­ją­cą się na wyso­kiej skar­pie wiśla­nej, pię­tro­wą, cen­tral­nie poło­żo­ną na pla­nie kwa­dra­tu budow­lą, nakry­tą dachem namio­to­wym z ozdob­ną banią. Pałac mary­monc­ki, słu­żą­cy pry­wat­nej stro­nie życia rodzi­ny kró­lew­skiej, peł­nił zara­zem funk­cję pawi­lo­nu myśliw­skie­go Jana III Sobieskiego. To tu król przyj­mo­wał posłów cesar­skich pro­szą­cych o pomoc prze­ciw­ko nawa­le turec­kiej. W 1727 r. rezy­den­cję odku­pił od Sobieskich August II Mocny, któ­ry doko­na łgrun­tow­nej prze­bu­do­wy zakła­da­jąc na Marymoncie zwie­rzy­niec. Zarówno August II, jak i jego syn – August III – spę­dza­li tu czas trak­tu­jąc Marymont jako pałac myśliw­ski w cza­sie orga­ni­zo­wa­nych polo­wań w Lesie Bielańskim i w Puszczy Kampinoskiej.

W wyni­ku pro­wa­dzo­nych prac okry­to mone­ty pocho­dzą­ce z cza­sów saskich, któ­re potwier­dza­ją wyko­rzy­sty­wa­nie pała­cu w tym okre­sie. W cza­sie ist­nie­nia Księstwa Warszawskiego z ini­cja­ty­wy Stanisława Staszica na Marymoncie powsta­je nowo­cze­sny Instytut Agronomiczny, roz­po­czy­na się nowy etap w roz­wo­ju tego tere­nu, powsta­ją nasa­dze­nia, fol­war­ki i zakłady.

Niestety tuż po Powstaniu Styczniowym w latach 1863–1864 nowo powsta­łe budyn­ki Instytutu oraz pałac zosta­ją odda­ne woj­sku rosyj­skie­mu na kosza­ry kon­ni­cy, w „pała­cu Marysieńki” urzą­dzo­no maga­zyn woj­sko­wy, a w doku­men­tach z tego okre­su odnaj­du­je­my opi­sy celo­wych znisz­czeń archi­tek­tu­ry i zieleni.

W okre­sie II Rzeczypospolitej w pała­cy­ku pozba­wio­nym cech sty­lo­wych i prze­bu­do­wa­nym mie­ści się kapli­ca, w któ­rej kape­la­nem był bło­go­sła­wio­ny ks. Michał Sopoćko – kapłan die­ce­zji wileń­skiej, prze­by­wa­ją­cy w latach 1918–24 na stu­diach w Warszawie. Był on rów­nież spo­wied­ni­kiem bł. s. Faustyny Kowalskiej.

W cza­sie II Wojny Światowej pro­bosz­czem na Marymoncie jest Zygmunt Trószyński pseu­do­nim „Alkazar”kapelan Żywiciela, dzia­ła­ją­cy po woj­nie w komi­te­tach eks­hu­ma­cyj­nych, ska­za­ny przez komu­ni­stycz­ne wła­dze na wie­lo­let­nie wię­zie­nie, zwol­nio­ny w 1954 roku.

W wyni­ku badań arche­olo­gicz­no-archi­tek­to­nicz­nych pro­wa­dzo­nych przez Zespół na inte­re­su­ją­cym nas obsza­rze, w ostat­nim mie­sią­cach pozy­ska­no nie­wiel­ki zbór rucho­mych zabyt­ków arche­olo­gicz­nych: kil­ka monet, frag­men­ty cera­mi­ki oraz zabyt­ki meta­lo­we. Znajdują się one w kon­ser­wa­cji. Odkryto tak­że frag­men­ty murów oraz praw­do­po­dob­nie kory­ta­rzy z róż­nych okre­sów funk­cjo­no­wa­nia zało­że­nia (w tym z ostat­niej wojny).

Badania będą kon­ty­nu­owa­ne do koń­ca 2016 roku, zapla­no­wa­li­śmy prze­pro­wa­dze­nie nie­in­wa­zyj­nych prac badaw­czych całe­go wzgó­rza i wewnątrz kościoła.

kie­row­nik badań
Michał Grabowski
Copyright © 2016 warszawawpigulce.pl Powered by BLUEICE Warszawę w Pigułce obsługuje Biuro Rachunkowe MP-Consulting i Partnerzy s.c.