Takie rozwiązanie przewiduje Prawo budowlane. Chodzi o przypadki, gdy inwestor musi wejść na sąsiednią działkę, do budynku albo nawet do lokalu, aby przeprowadzić niezbędne prace. Może to dotyczyć na przykład ocieplenia ściany, naprawy elewacji, ustawienia rusztowania, zabezpieczenia konstrukcji albo wykonania robót przy granicy działek.

Najpierw sąsiad powinien spróbować porozumieć się z właścicielem nieruchomości. Strony mogą wtedy ustalić, kiedy prace się odbędą, jak długo potrwają, którędy będą wchodzili robotnicy i czy właściciel otrzyma wynagrodzenie za utrudnienia. To najprostsza droga, bo pozwala uniknąć urzędowej procedury i późniejszych sporów.

Problem zaczyna się wtedy, gdy właściciel odmawia zgody. W takiej sytuacji inwestor nie może po prostu wejść na posesję samowolnie. Może jednak wystąpić do organu administracji architektoniczno-budowlanej o wydanie decyzji. Urząd sprawdza wtedy, czy dostęp do cudzej nieruchomości jest rzeczywiście konieczny.

Jeśli urzędnicy uznają, że bez wejścia na sąsiedni teren prac nie da się wykonać, mogą wydać zgodę administracyjną. W decyzji określą warunki korzystania z nieruchomości. Powinno z niej wynikać, jaki jest zakres wejścia, na jak długo zostanie udzielone zezwolenie i w jaki sposób inwestor ma ograniczyć uciążliwości dla właściciela.

To nie oznacza jednak, że sąsiad zyskuje pełną swobodę. Nie może zachowywać się jak właściciel działki. Ma prawo wejść tylko w zakresie potrzebnym do wykonania konkretnych prac. Po zakończeniu robót musi uporządkować teren i naprawić ewentualne szkody.

Jeżeli podczas prac zostanie zniszczone ogrodzenie, trawnik, podjazd, elewacja albo inny element nieruchomości, inwestor ponosi za to odpowiedzialność. Powinien przywrócić teren do poprzedniego stanu albo wypłacić odszkodowanie. Gdy strony nie potrafią się dogadać w sprawie szkód, właściciel może dochodzić roszczeń przed sądem cywilnym.

Inaczej wygląda kwestia wynagrodzenia za samo udostępnienie działki. Przepisy nie wskazują jednej stawki ani automatycznej rekompensaty. Taką kwotę można ustalić w porozumieniu z inwestorem. Jeśli szkoda nie powstała, a wcześniej nie zawarto umowy o wynagrodzeniu, samo żądanie pieniędzy może być trudne do wyegzekwowania.

Dla właścicieli nieruchomości najważniejsze jest jedno: odmowa nie zawsze zamyka sprawę. Jeśli prace są konieczne, sąsiad może uzyskać zgodę urzędu. Z drugiej strony inwestor nie dostaje prawa do dowolnego korzystania z cudzej posesji. Musi działać w granicach decyzji i odpowiada za skutki swoich robót.

W praktyce najlepiej wszystko ustalić na piśmie jeszcze przed rozpoczęciem prac. Warto wpisać daty, zakres wejścia, sposób zabezpieczenia terenu, odpowiedzialność za szkody i ewentualne wynagrodzenie. Taki dokument może oszczędzić nerwów obu stronom. Bo nawet jeśli prawo pozwala wejść na cudzą działkę, nie znosi zasad zdrowego rozsądku.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Sąsiad może wejść na twoją działkę bez zgody. Prawo przewiduje taki scenariusz pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Na razie nie ma mowy o gotowej decyzji, która z dnia na dzień zamknęłaby pracowników w domach. To raczej etap analiz i planów awaryjnych. Jednak sam fakt, że takie pomysły wracają do dyskusji, pokazuje skalę nerwowości w europejskich stolicach. Rosnące ceny surowców i niepewność na rynkach sprawiają, że urzędnicy znów szukają sposobów na szybkie ograniczenie zużycia energii.

Jednym z rozważanych rozwiązań może być ograniczenie codziennych dojazdów do pracy. To właśnie transport jest jednym z sektorów najbardziej zależnych od paliw. Jeżeli miliony osób choć przez część tygodnia zostałyby w domach, spadłoby zużycie benzyny, diesla oraz energii potrzebnej do obsługi biurowców. Dla państw członkowskich oznaczałoby to mniejsze obciążenie systemu i niższy popyt na drogie surowce.

Podobne mechanizmy Europa już zna. W czasie pandemii wiele firm przestawiło się na pracę zdalną niemal z dnia na dzień. Wtedy chodziło o ograniczenie kontaktów społecznych. Teraz powód byłby zupełnie inny, ale skutek dla pracowników mógłby być podobny: mniej obecności w biurach, więcej pracy z domu i ponowna zmiana organizacji życia zawodowego.

Dyskusja nabrała tempa po wzroście napięcia na rynkach ropy. Według opisywanych scenariuszy, niepokój wywołały między innymi wydarzenia na Bliskim Wschodzie, zamrożenie rozmów między Stanami Zjednoczonymi a Iranem oraz problemy wokół cieśniny Ormuz. To jeden z najważniejszych szlaków transportu ropy na świecie, dlatego każda destabilizacja w tym rejonie natychmiast odbija się na cenach.

Wzrost cen paliw szybko uderza w zwykłych obywateli. Droższy transport oznacza wyższe koszty dojazdów, droższą logistykę i presję na ceny towarów w sklepach. Dlatego unijni urzędnicy patrzą nie tylko na stacje benzynowe, ale też na całe sektory gospodarki, w których można szybko ograniczyć zużycie energii.

Najbardziej kontrowersyjny jest jednak społeczny wymiar takich pomysłów. Dla części pracowników praca zdalna jest wygodna i pozwala oszczędzić czas. Dla innych oznacza izolację, trudniejszą organizację dnia i powrót do skojarzeń z lockdownami. Dlatego ewentualne decyzje musiałyby być dobrze wyważone. Inaczej Bruksela narazi się na zarzut, że po raz kolejny próbuje regulować codzienne życie obywateli zbyt daleko.

Na razie najważniejsze jest jedno: nie ma potwierdzonego obowiązku przejścia na pracę zdalną w całej Unii. Są analizy, rozmowy i scenariusze na wypadek pogorszenia sytuacji energetycznej. Jeżeli ceny ropy dalej będą rosły, temat może jednak szybko wrócić na polityczny stół.

Dla pracowników oznacza to niepewność. Firmy mogą zacząć przygotowywać własne procedury, a rządy państw członkowskich będą obserwować, czy kryzys surowcowy wymaga działań podobnych do tych, które Europa zna już z poprzednich lat. Tym razem nie chodziłoby jednak o zdrowie publiczne, lecz o energię, paliwa i pieniądze w portfelach obywateli.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Praca zdalna może wrócić w Polsce. Bruksela analizuje awaryjne scenariusze pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Jak przekazały Łazienki Królewskie, pracownicy parku natychmiast zareagowali. Na miejsce wezwano Eko Patrol Straży Miejskiej w Warszawie. W działania włączyli się także ornitolog oraz pracownicy Łazienek. Rozpoczęła się szybka akcja ratunkowa, bo bez opieki matki pisklęta miały niewielkie szanse na bezpieczne przetrwanie.

Udało się odłowić 9 młodych nurogęsi. Zostały zabezpieczone i przewiezione do Ptasiego Azylu przy Warszawskim ZOO. Dziesiąte pisklę odnaleziono później na kanale. Zauważyła je wolontariuszka, dzięki czemu także ono otrzymało pomoc. Jednego młodego nie udało się uratować lub odnaleźć.

Przed opiekunami ptaków teraz kolejny trudny etap. Pracownicy Łazienek zapowiadają, że będą starali się znaleźć dla piskląt nową matkę adopcyjną. To dla nich największa szansa na dalszy rozwój w warunkach możliwie zbliżonych do naturalnych.

Akcja była stresująca, ale częściowo zakończyła się sukcesem. Łazienki Królewskie podziękowały wolontariuszkom, pracownikom Zarządu Zieleni Warszawy, pracownikom parku oraz strażnikom miejskim, którzy pomogli w ratowaniu młodych ptaków.

Nurogęsi od lat są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli wiosny w tej części Warszawy. Gniazdują w rejonie Łazienek Królewskich, a po wykluciu piskląt prowadzą je w stronę Wisły. Tam młode mają lepsze warunki do życia i większą przestrzeń do żerowania.

Ich trasa bywa jednak niebezpieczna. Ptaki przemieszczają się przez Kanał Piaseczyński, okolice ulicy Myśliwieckiej i Czerniakowskiej, aż w kierunku Portu Czerniakowskiego i Wisły. W poprzednich sezonach dzięki pomocy ludzi udało się przeprowadzić nad rzekę niemal 150 młodych nurogęsi.

Tym razem natura pokazała swoje brutalne oblicze jeszcze zanim rodzina ruszyła w dalszą drogę. Dla ludzi obserwujących warszawskie nurogęsi to wyjątkowo przykra historia. Ale szybka reakcja służb i wolontariuszy sprawiła, że większość osieroconych piskląt dostała drugą szansę.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Dramat w Łazienkach Królewskich. Nurogęś zginęła pożarta przez wielką rybę, 10 piskląt walczy o przetrwanie pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Do zdarzenia doszło około godziny 10:20. Na miejsce natychmiast skierowano służby ratunkowe. Po dotarciu strażaków okazało się, że sytuacja jest bardzo poważna. W wyniku wybuchu zginęła dziewczyna w wieku około 15-16 lat.

Najciężej ranna została kobieta w wieku około 40 lat. Doznała rozległych poparzeń ciała III stopnia. Ze względu na stan poszkodowanej wezwano śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Kobieta została przetransportowana do Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich.

Pomocy potrzebowała także około 20-letnia kobieta. Według wstępnych informacji była w szoku i również trafiła do szpitala. Strażacy ewakuowali z budynku jeszcze osobę poruszającą się na wózku inwalidzkim. Nie zgłaszała ona dolegliwości medycznych.

Jak przekazały służby, prawdopodobną przyczyną eksplozji było rozszczelnienie wężyka gazowego. To właśnie ulatniający się gaz mógł doprowadzić do wybuchu. Dokładne okoliczności tragedii będą jednak ustalane przez odpowiednie służby.

Wstępnie wiadomo, że eksplozja nie naruszyła konstrukcji budynku. To ważna informacja dla działań ratowników, ale nie zmienia skali dramatu. W jednej chwili zwykły sobotni poranek zamienił się w tragedię, w której życie straciła młoda osoba.

Sprawa będzie teraz szczegółowo wyjaśniana. Śledczy sprawdzą między innymi stan instalacji gazowej i przebieg zdarzenia przed wybuchem.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Tragedia w Polsce. Nie żyje nastolatka, 2 kobiety trafiły do szpitala pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Podstawą nowych zasad jest ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej, która weszła w życie 1 stycznia 2025 roku. To ona nałożyła na wójtów, burmistrzów i prezydentów miast obowiązek przygotowania lokalnych części planów ewakuacyjnych. Samorządy miały na to 12 miesięcy. Termin upłynął z końcem 2025 roku i został dotrzymany w całym kraju.

Nowy system ma działać szybko. W przypadku nagłego zagrożenia decyzja o ewakuacji może zapaść nawet w ciągu 15 minut. Przy lokalnym kryzysie może ją podjąć wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Przy większym zagrożeniu decyzje przejmie wojewoda lub minister spraw wewnętrznych i administracji. Chodzi o to, by nie tracić czasu na wielostopniowe procedury wtedy, gdy liczy się każda minuta.

Scenariusze obejmują zarówno zagrożenia militarne, jak i katastrofy naturalne czy techniczne. Ewakuacja może zostać uruchomiona w razie konfliktu zbrojnego, powodzi, pożaru przemysłowego, skażenia, awarii infrastruktury albo innego zdarzenia, które może zagrozić życiu mieszkańców. Państwo zakłada, że w części sytuacji okno czasowe na reakcję będzie bardzo krótkie. Dlatego plany mają być gotowe wcześniej, a nie dopiero tworzone w trakcie kryzysu.

W pierwszej kolejności pomoc mają otrzymać osoby najbardziej narażone. Chodzi o dzieci, kobiety w ciąży, pacjentów szpitali, osoby starsze, osoby z niepełnosprawnościami i podopiecznych placówek całodobowej opieki. Dla tych grup przewidziano transport zorganizowany, w tym transport medyczny. Pozostali mieszkańcy w dużej mierze będą musieli ewakuować się samodzielnie. To nie przypadek, lecz element planu. Im więcej osób wyjedzie własnymi samochodami, tym więcej zasobów służby mogą przeznaczyć dla tych, którzy sami nie mają takiej możliwości.

Rząd przeznacza na ochronę ludności ogromne pieniądze. Na lata 2025-2026 zaplanowano 34 mld zł. Część środków trafia bezpośrednio do samorządów, które kupują sprzęt potrzebny w sytuacjach kryzysowych. Na listach zakupów są agregaty prądotwórcze, cysterny na wodę i paliwo, pompy, osuszacze, namioty pneumatyczne i wyposażenie punktów tymczasowego pobytu. To sprzęt, który może zdecydować o tym, czy urząd, szkoła, szpital albo punkt pomocy będą działać po awarii prądu lub przerwaniu dostaw.

Duże przygotowania prowadzi Warszawa. Stolica rozwija program ochrony ludności i inwestuje w sprzęt, wodę, energię, monitoring, straż pożarną oraz transport awaryjny. Jednym z najgłośniejszych projektów jest „Podziemna Tarcza”, czyli wykorzystanie warszawskiego metra jako miejsca ukrycia dla ponad 100 tys. osób. W pustych przestrzeniach technicznych mają pojawić się zapasy, łóżka polowe, koce, śpiwory i wyposażenie potrzebne w sytuacji kryzysowej.

Trzeba jednak jasno powiedzieć, że metro nie jest pełnoprawnym schronem. Warszawskie stacje są stosunkowo płytkie. Mogą dawać ochronę przed odłamkami, częścią skutków eksplozji i bezpośrednim zagrożeniem na powierzchni, ale nie zastąpią specjalistycznych schronów odpornych na najpoważniejsze zagrożenia. To ważna różnica, bo w sytuacji kryzysowej ludzie muszą wiedzieć, czego mogą oczekiwać od infrastruktury.

Równocześnie w Warszawie pojawiają się decyzje, które budzą pytania. Miasto zlikwidowało podziemny tunel pod ulicą Marszałkowską w rejonie Złotej, który mógł być rozważany jako miejsce schronienia. Urzędnicy uznali, że jego adaptacja byłaby ekonomicznie nieuzasadniona. Tunel wypełniono specjalną mieszanką, a na powierzchni ma powstać zielony skwer. Dla części mieszkańców to symbol szerszego dylematu: z jednej strony państwo i miasta inwestują w ochronę ludności, z drugiej nie każda istniejąca podziemna przestrzeń zostaje zachowana.

Warszawa przygotowuje też autobusy do zadań kryzysowych. Zamówiono 120 przegubowych pojazdów, które w razie potrzeby będzie można przystosować do transportu rannych. Każdy autobus ma mieć możliwość zamocowania 4 noszy. Na co dzień będą wozić pasażerów, ale w sytuacji nadzwyczajnej mogą stać się elementem systemu ewakuacji medycznej.

Największym problemem pozostaje liczba realnych schronów. W całej Polsce pełnoprawnych obiektów spełniających współczesne wymagania jest zdecydowanie za mało. Wcześniejsze inwentaryzacje pokazywały, że dostępna infrastruktura nie wystarcza dla milionów mieszkańców. Dlatego nowe przepisy wprowadzają także obowiązki dla nowych budynków. Od 2026 roku kondygnacje podziemne mają być projektowane tak, by mogły pełnić funkcję doraźnych miejsc schronienia. Dotyczy to między innymi garaży i piwnic w nowych inwestycjach.

System ostrzegania nadal opiera się przede wszystkim na Alercie RCB. SMS może trafić do osób znajdujących się na zagrożonym obszarze, bez konieczności instalowania aplikacji. To rozwiązanie szybkie i powszechne, ale ma słaby punkt. Przy długim braku prądu sieć komórkowa może przestać działać. Dlatego służby przypominają o prostych rzeczach, które wiele osób dawno przestało traktować poważnie: radiu na baterie, latarce, zapasie wody, gotówce, lekach i dokumentach trzymanych w jednym miejscu.

Każdy dom powinien mieć także plecak ewakuacyjny na 72 godziny. To nie jest gadżet dla pasjonatów survivalu, tylko praktyczny zestaw na pierwsze dni kryzysu. Powinny znaleźć się w nim woda, jedzenie niewymagające gotowania, podstawowe leki, latarka, radio, powerbank, kopie dokumentów, gotówka, środki higieny, folia termiczna i rzeczy potrzebne konkretnym domownikom. Inaczej wygląda plecak dla osoby starszej, inaczej dla dziecka, a inaczej dla osoby przewlekle chorej.

Dla mieszkańców najważniejszy wniosek jest prosty. Państwo może przygotować plany, kupić sprzęt i wysłać alert. Samorząd może wskazać trasy i miejsca zbiórek. Służby mogą zorganizować transport dla osób najbardziej potrzebujących. Ale pierwsze minuty kryzysu zawsze rozgrywają się w domu. To wtedy trzeba wiedzieć, gdzie są dokumenty, którędy wyjść, jak skontaktować się z rodziną i dokąd jechać.

Nowy system ewakuacji pokazuje, że Polska zaczęła poważniej traktować ochronę ludności. To krok potrzebny i spóźniony jednocześnie. Plany są gotowe, pieniądze płyną, samorządy kupują sprzęt, a Warszawa przystosowuje metro i autobusy. Teraz najtrudniejsze zadanie polega na tym, by mieszkańcy nie potraktowali tego jak odległej teorii. W kryzysie 15 minut to bardzo mało. Wystarczająco dużo tylko wtedy, gdy wcześniej wiadomo, co robić.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Polska ma plan na wielką ewakuację. Każda gmina wie, co zrobić, a mieszkańcy mogą mieć tylko 15 minut pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Świadczenie wspierające nie jest wypłatą „dla każdego” w potocznym znaczeniu. Nie wystarczy samo orzeczenie o niepełnosprawności. Trzeba spełnić konkretne warunki i uzyskać odpowiednią liczbę punktów. Pomoc przysługuje osobom pełnoletnim, które mają obywatelstwo Polski, kraju Unii Europejskiej albo państwa EFTA, legalnie mieszkają w Polsce i otrzymały decyzję określającą poziom potrzeby wsparcia od 70 do 100 punktów.

Procedura zaczyna się nie w ZUS, lecz w wojewódzkim zespole do spraw orzekania o niepełnosprawności. To właśnie WZON wydaje decyzję, która określa liczbę punktów. Dopiero po jej otrzymaniu można złożyć wniosek o wypłatę pieniędzy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Wniosek do ZUS składa się wyłącznie elektronicznie. Można to zrobić przez Platformę Usług Elektronicznych ZUS, portal Emp@tia albo bankowość internetową. Do formularza nie trzeba załączać decyzji z WZON. Wystarczy wpisać jej numer, a ZUS sam zweryfikuje dane w systemie.

Wysokość świadczenia zależy od liczby punktów i jest powiązana z rentą socjalną. Od 1 marca 2026 roku renta socjalna wynosi 1978,49 zł brutto. To na jej podstawie wyliczane są miesięczne kwoty wsparcia.

Osoby z wynikiem od 70 do 74 punktów mogą otrzymać 792 zł miesięcznie. Przy wyniku od 75 do 79 punktów wypłata wynosi 1188 zł. Osoby z przedziału 80-84 punkty dostają 1583 zł, a przy wyniku 85-89 punktów świadczenie rośnie do 2375 zł. Wyższe kwoty przysługują osobom z największą potrzebą wsparcia. Przy 90-94 punktach wypłata wynosi 3562 zł, a przy 95-100 punktach sięga 4353 zł miesięcznie.

Od 2026 roku świadczenie obejmuje już szerszą grupę osób. Program był wprowadzany etapami. Najpierw pieniądze mogły otrzymać osoby z najwyższą liczbą punktów, później dołączano kolejne grupy. Od 1 stycznia 2026 roku wsparcie objęło także osoby z wynikiem od 70 do 77 punktów.

Najważniejsza informacja dla wielu rodzin jest taka, że świadczenie wspierające nie zależy od dochodu. Nie ma znaczenia, ile zarabia osoba uprawniona ani jakie dochody osiąga jej rodzina. Świadczenie można też pobierać niezależnie od innych form pomocy, o ile przepisy nie przewidują konkretnego wyłączenia.

Pieniądze trafiają bezpośrednio na konto bankowe wskazane we wniosku. ZUS realizuje wypłaty kilka razy w miesiącu, między innymi 2, 4, 7, 9, 12, 14, 16, 18, 20 i 22 dnia miesiąca. Jeśli termin wypada w święto lub dzień wolny, przelew powinien zostać wykonany wcześniej.

Dla wielu osób to świadczenie może oznaczać realną poprawę codziennego funkcjonowania. Pieniądze można przeznaczyć na opiekę, rehabilitację, transport, leki, sprzęt pomocniczy albo inne wydatki związane z niepełnosprawnością. W praktyce największe znaczenie ma jednak pierwszy krok: uzyskanie decyzji o poziomie potrzeby wsparcia. Bez niej ZUS nie wypłaci pieniędzy.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Nawet 4353 zł miesięcznie bez kryterium dochodowego. ZUS rusza z kolejnymi wypłatami pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Do zdarzenia doszło 1 maja późnym wieczorem. Zgłoszenie o wywróconej łodzi wpłynęło do służb o godzinie 23:07. Na miejsce natychmiast skierowano straż pożarną, policję, ratowników medycznych oraz specjalistyczną grupę wodno-nurkową. W akcji brały udział także jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej.

Według wstępnych ustaleń na pokładzie łodzi znajdowało się 5 osób. Po przewróceniu jednostki jedna z nich zdołała samodzielnie dopłynąć do brzegu. Dwie kolejne zostały wyciągnięte z wody przez ratowników i przewiezione do szpitala. Ich życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.

Najtragiczniejszy finał miały poszukiwania 2 pozostałych osób. Podczas nocnej akcji nurkowie Państwowej Straży Pożarnej odnaleźli w jeziorze kobietę i mężczyznę. Lekarz stwierdził ich zgon.

Jak przekazała asp. Karolina Pruchniak z Komendy Powiatowej Policji w Wejherowie, służby będą teraz szczegółowo ustalać przebieg zdarzenia. Śledczy sprawdzą, jak doszło do wywrócenia łodzi i czy zachowano podstawowe zasady bezpieczeństwa na wodzie.

Policja zatrzymała 33-letniego sternika. Według informacji przekazanych przez funkcjonariuszy mężczyzna miał ponad 1,5 promila alkoholu w organizmie. To jeden z kluczowych wątków postępowania.

Akcja ratunkowa trwała kilka godzin i zakończyła się dopiero w sobotę nad ranem. Tragedia na jeziorze Salińskim pokazuje, jak szybko wypoczynek nad wodą może zamienić się w dramat. Szczególnie wtedy, gdy dochodzi alkohol i nocne warunki.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Nocny dramat na jeziorze Salińskim. Łódź się wywróciła, zginęły 2 osoby pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Do kontroli doszło poza terenem zabudowanym. Policjanci ustalili, że samochód poruszał się z prędkością 128 km/h. Oznacza to przekroczenie limitu o 58 km/h. Konsekwencje były natychmiastowe. Senator stracił prawo jazdy na 3 miesiące, a policja wszczęła postępowanie w sprawie o wykroczenie.

Funkcjonariusze przekazali, że parlamentarzysta nie powoływał się na immunitet. To istotne, ponieważ w takich sytuacjach mandat lub dalsze czynności mogą zależeć od postawy osoby objętej ochroną parlamentarną. W tym przypadku sprawa została potraktowana jak typowa kontrola drogowa związana z przekroczeniem prędkości.

Sam Mieczysław Golba tłumaczył później w rozmowie z portalem nowiny24.pl, że jechał szybko, ponieważ spieszył się na samolot. To wyjaśnienie nie zmienia jednak faktu, że policja zastosowała przewidziane przepisami konsekwencje.

Sprawa szybko trafiła do mediów i wywołała komentarze w internecie. Użytkownicy zwracali uwagę na skalę przekroczenia prędkości oraz na to, że chodzi o osobę od lat zasiadającą w parlamencie.

Mieczysław Golba jest politykiem z dużym stażem. W parlamencie zasiada od 2005 roku. Początkowo był posłem, a od 2015 roku pełni mandat senatora. Przez lata był związany z Prawem i Sprawiedliwością, później także ze środowiskiem Solidarnej Polski, a po politycznych przekształceniach ponownie funkcjonuje w klubie PiS.

Golba działa również w sporcie. Od 2016 roku kieruje Podkarpackim Związkiem Piłki Nożnej. W przeszłości pełnił także funkcję wiceprezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej do spraw zagranicznych.

To kolejna w ostatnim czasie sytuacja, w której polityk związany z obozem PiS został ukarany za złamanie przepisów drogowych. Niedawno głośno było także o sprawie Łukasza Mejzy.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Polityk PiS stracił prawo jazdy. Wpadł podczas kontroli drogowej pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Jak przekazała Komenda Powiatowa PSP w Nowym Dworze Mazowieckim, działania służb od początku koncentrowały się na zabezpieczeniu terenu akcji i zatrzymaniu pożaru. Strażacy podali prądy gaśnicze w natarciu, aby opanować płomienie. Jednocześnie prowadzili obronę sąsiadującej hali, żeby ogień nie przeniósł się na kolejny obiekt.

Sytuacja była poważna, bo przy rozwiniętym pożarze liczy się każda minuta. Gęsty dym widoczny z daleka wskazywał, że zdarzenie ma dużą skalę. Takie akcje wymagają nie tylko gaszenia źródła ognia, ale też ochrony pobliskich budynków i kontroli kierunku rozprzestrzeniania się pożaru.

Na miejscu pracowały zastępy straży pożarnej, które zabezpieczały teren i prowadziły działania gaśnicze. Służby musiały działać jednocześnie w kilku kierunkach. Najważniejsze było ograniczenie ognia, niedopuszczenie do rozszerzenia pożaru oraz zapewnienie bezpieczeństwa ratownikom.

Na razie nie podano informacji o osobach poszkodowanych. Przyczyny pojawienia się ognia będą wyjaśniane po zakończeniu działań. Strażacy po opanowaniu sytuacji zwykle sprawdzają pogorzelisko, aby wykluczyć ponowny zapłon. W przypadku dużych pożarów takie dozorowanie może potrwać jeszcze wiele godzin.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Wielki pożar w powiecie nowodworskim. Dym było widać z daleka pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Podstawą całego systemu jest ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej, która zaczęła obowiązywać na początku 2025 roku. Samorządy dostały czas na opracowanie procedur, tras ewakuacyjnych, punktów zbiórki i zasad pomocy mieszkańcom. Termin został dotrzymany. Oznacza to, że państwo ma dziś przygotowany mechanizm, który może zostać uruchomiony niemal natychmiast.

Największą zmianą jest tempo działania. W przypadku lokalnego zagrożenia decyzję o ewakuacji może podjąć wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Przy większych kryzysach odpowiedzialność przejmie wojewoda lub minister spraw wewnętrznych. Według założeń systemu pierwsze decyzje mogą zapaść nawet w ciągu 15 minut. To kluczowe przy pożarach przemysłowych, powodzi, skażeniach, awariach infrastruktury albo zagrożeniu militarnym.

Procedury przewidują też kolejność ewakuacji. Najpierw pomoc mają otrzymać osoby, które same nie poradzą sobie z szybkim opuszczeniem zagrożonego terenu. Chodzi o dzieci, kobiety w ciąży, pacjentów szpitali, seniorów i osoby z niepełnosprawnościami. Dla nich potrzebny będzie specjalistyczny transport, opieka medyczna i wsparcie służb.

Pozostali mieszkańcy w dużej części będą musieli działać samodzielnie. Państwo zakłada, że wiele osób wyjedzie własnymi samochodami. Nie jest to przypadkowe rozwiązanie. Dzięki temu służby mogą skupić się na tych, którzy naprawdę nie mają jak się ewakuować. W praktyce oznacza to jednak, że każdy powinien znać podstawowe zasady postępowania i mieć przygotowany plan dla swojej rodziny.

Szczególne działania prowadzi Warszawa. Stolica inwestuje ogromne środki w ochronę ludności i rozwija projekt „Podziemna Tarcza”. Jednym z jego elementów ma być wykorzystanie metra jako miejsca czasowego schronienia. Według założeń w podziemnych przestrzeniach mogłoby ukryć się nawet 100 tys. osób.

Trzeba jednak jasno zaznaczyć, że metro nie jest pełnoprawnym schronem. Może ograniczyć skutki fali uderzeniowej, odłamków lub ostrzału, ale nie daje takiej ochrony jak specjalistyczny obiekt obrony cywilnej. Nie zabezpiecza w pełni przed zagrożeniami chemicznymi, biologicznymi czy nuklearnymi. To ważne, bo w sytuacji kryzysowej liczy się nie tylko szybka reakcja, ale też świadomość realnych możliwości infrastruktury.

Warszawa przygotowuje również transport awaryjny. Miasto zamówiło 120 autobusów, które w razie potrzeby będzie można przystosować do przewozu rannych. Pojazdy mają mieć miejsca pozwalające na mocowanie noszy. To pokazuje, że ewakuacja nie będzie dotyczyć wyłącznie przemieszczania zdrowych mieszkańców, ale także zabezpieczenia osób poszkodowanych.

Równolegle działa system ostrzegania. Najbardziej znanym narzędziem pozostaje Alert RCB, czyli SMS wysyłany do telefonów znajdujących się na zagrożonym obszarze. Taki komunikat może ostrzec przed niebezpieczeństwem i przekazać krótkie instrukcje. Problem zaczyna się wtedy, gdy zabraknie prądu albo przestaną działać stacje bazowe. Wtedy telefon może przestać być źródłem informacji.

Dlatego wracają najprostsze zalecenia, które jeszcze niedawno wiele osób traktowało jak przesadę. W domu warto mieć radio na baterie, latarkę, zapas wody, podstawowe leki, jedzenie na kilka dni, gotówkę i dokumenty w jednym miejscu. Coraz częściej mówi się też o plecaku ewakuacyjnym na 72 godziny. To zestaw, który pozwala przetrwać pierwsze dni poza domem bez natychmiastowej pomocy z zewnątrz.

Ten system ma chronić miliony ludzi, ale nie zwalnia mieszkańców z odpowiedzialności za własne bezpieczeństwo. Państwo może wysłać alert, uruchomić autobusy, otworzyć punkty zbiórki i skierować służby w teren. Jednak pierwsze minuty kryzysu zawsze rozgrywają się w domu, na klatce schodowej, w samochodzie albo na ulicy.

Dlatego najważniejsze pytanie brzmi nie tylko: czy państwo jest gotowe. Równie ważne jest to, czy gotowi są mieszkańcy. Bo nawet najlepszy plan ewakuacji działa dopiero wtedy, gdy ludzie wiedzą, co mają zrobić.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Polska szykuje plan na najczarniejszy scenariusz. Ewakuacja może ruszyć w 15 minut pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Zgodnie z ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych właściciele lokali, także ci, którzy nie są członkami spółdzielni, muszą uczestniczyć w kosztach eksploatacji i utrzymania swoich mieszkań oraz nieruchomości wspólnych. Dotyczy to także wydatków na mienie spółdzielni, z którego korzystają mieszkańcy danego budynku lub osiedla. Mówiąc prościej: jeżeli mieszkasz w bloku zarządzanym przez spółdzielnię, płacisz za swoją część wspólnych kosztów.

Potoczne słowo „czynsz” bywa mylące. Właściciel mieszkania nie płaci czynszu w takim sensie, jak najemca płaci właścicielowi lokalu za możliwość mieszkania. To raczej miesięczne opłaty eksploatacyjne i zaliczki. W rachunku mogą znaleźć się koszty utrzymania części wspólnych, sprzątania, oświetlenia klatek, konserwacji instalacji, wynagrodzenia administracji, funduszu remontowego, wywozu śmieci, ogrzewania, wody czy odprowadzania ścieków. Część tych pieniędzy trafia na realne usługi, a część stanowi zaliczkę rozliczaną później według zużycia.

Ważne jest też rozróżnienie 2 sytuacji. Czym innym jest odrębna własność lokalu, a czym innym spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W obu przypadkach obowiązek ponoszenia opłat istnieje. Ustawa wskazuje, że osoby posiadające spółdzielcze prawa do lokali oraz właściciele lokali mają uczestniczyć w kosztach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości. Nie można więc powiedzieć: „mieszkanie jest moje, więc spółdzielni nic nie płacę”. Tak to po prostu nie działa.

Nie oznacza to jednak, że spółdzielnia może wpisywać do opłat wszystko, co chce. Właściciel ma prawo pytać o podstawę naliczeń, sprawdzać rozliczenia i kwestionować podwyżki. Przepisy przewidują, że członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, oraz właściciele niebędący członkami mogą zaskarżyć zmianę wysokości opłat do sądu. Co istotne, w takim sporze to spółdzielnia musi wykazać, że podwyżka była zasadna.

W praktyce właściciel mieszkania powinien więc płacić bieżące opłaty, ale nie musi przyjmować każdej podwyżki bez słowa. Może domagać się wyjaśnień, uchwał, kalkulacji kosztów i rozliczeń. Szczególnie warto to zrobić, gdy opłaty nagle rosną, a spółdzielnia nie tłumaczy jasno, z czego wynika zmiana.

Najkrócej mówiąc: własnościowe mieszkanie nie zwalnia z opłat do spółdzielni. Zwolniłoby co najwyżej z czynszu najmu, którego właściciel sam sobie nie płaci. Nadal trzeba jednak dokładać się do utrzymania budynku i wspólnych części nieruchomości. To nie jest dobra wola spółdzielni, tylko ustawowy obowiązek właściciela.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Czy posiadając mieszkanie własnościowe, musisz płacić czynsz do spółdzielni? Wyjaśniamy pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Ogień zatrzymany, ale działania trwają

Do pożaru doszło 1 maja na terenie zakładu zajmującego się gospodarką odpadami w gminie Pomiechówek. Ogień objął ogromną hałdę tworzyw sztucznych przy ulicy Usługowej.

Jak przekazał kpt. Paweł Plagowski z PSP w Nowym Dworze Mazowieckim, pożar został zlokalizowany i nie rozprzestrzenia się dalej. To jednak nie oznacza końca działań.

Strażacy wciąż pracują na miejscu i wszystko wskazuje na to, że akcja potrwa do późnych godzin nocnych, a nawet dłużej.

Kolejne zastępy w akcji

Na miejsce skierowano ponad 30 zastępów straży pożarnej z kilku powiatów oraz z Warszawy. Wieczorem do działań dołączyły kolejne jednostki, które mają odciążyć pracujące od godzin popołudniowych załogi.

Zmiany są konieczne, bo akcja jest długotrwała i bardzo wymagająca.

Po nocy przyjdzie dozorowanie

Nawet po ugaszeniu ognia strażacy nie opuszczą terenu. Planowane jest wielogodzinne dozorowanie pogorzeliska, aby wykluczyć ponowny zapłon.

Przy pożarach odpadów, zwłaszcza plastików, ryzyko ponownego pojawienia się ognia jest wysokie.

Alert dla mieszkańców

W związku z pożarem do mieszkańców Nowego Modlina i Stanisławowa wysłano alerty SMS. Służby zalecają zamknięcie okien i unikanie kontaktu z dymem.

Chodzi o możliwą obecność szkodliwych substancji w powietrzu.

Nikt nie ucierpiał, ale zagrożenie jest realne

Na szczęście nie ma informacji o osobach poszkodowanych. Jednak sam pożar stanowi poważne zagrożenie dla środowiska i zdrowia mieszkańców.

To nie pierwszy taki przypadek

To kolejny pożar w tej lokalizacji. W styczniu również doszło tam do dużego zdarzenia, które wymagało interwencji wielu jednostek straży pożarnej.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Pożar pod Warszawą nie ustępuje. Strażacy będą walczyć z ogniem całą noc pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Promocje tylko przez jeden dzień

Najważniejsze oferty obowiązują wyłącznie w sobotę. To oznacza jedno – kto chce skorzystać, będzie musiał się pospieszyć.

Jedną z głównych akcji jest promocja 2+2 gratis na produkty marki Eden. Klient wybiera cztery produkty, a dwa najtańsze otrzymuje za darmo. Można dowolnie mieszać warianty.

Druga akcja: znane marki taniej

Równolegle pojawia się promocja na środki do prania Persil. W tym przypadku obowiązuje zasada 1+1 gratis. Przy zakupie dwóch produktów, tańszy z nich jest bezpłatny.

To oferta skierowana do osób robiących większe zakupy domowe.

Są limity i warunki

Promocje nie są całkowicie bez ograniczeń. W przypadku akcji 2+2 obowiązuje dzienny limit – maksymalnie 4 opakowania, czyli 2 gratisy na kartę Moja Biedronka.

Wymagane jest też posiadanie karty lojalnościowej lub aplikacji.

Sklepy mogą być pełne

Takie promocje zwykle oznaczają jedno – większy ruch w sklepach. Krótkie, jednodniowe akcje działają jak magnes.

Wiele osób planuje zakupy właśnie pod takie okazje, dlatego w sobotę można spodziewać się kolejek i szybkiego znikania produktów z półek.

Co to oznacza dla klientów

Jeśli ktoś i tak planuje zakupy na majówkę, może sporo zaoszczędzić. Trzeba jednak działać szybko i pamiętać o limitach.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Zacznie się w sobotę. Biedronka rozdaje gratisy w majówkę, klienci ruszą do sklepów pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

SMS-y z ostrzeżeniem dla mieszkańców

Mieszkańcy Nowego Modlina i pobliskiego Stanisławowa otrzymali alerty z informacją o zagrożeniu. W komunikatach zalecono zamknięcie okien i ograniczenie przebywania na zewnątrz.

Powodem jest gęsty dym i możliwość pojawienia się szkodliwych substancji w powietrzu. Tego typu działania stosuje się przy pożarach odpadów, szczególnie tworzyw sztucznych.

Ogromny pożar hałdy odpadów

Do zdarzenia doszło 1 maja na terenie zakładu zajmującego się gospodarką odpadami przy ulicy Usługowej. Ogień objął dużą hałdę plastiku o wymiarach około 100 na 60 metrów.

Zgłoszenie wpłynęło do służb o godzinie 13:19. Na miejsce skierowano ponad 30 zastępów straży pożarnej z kilku powiatów oraz z Warszawy.

Trwa akcja, ogień opanowany

Jak przekazał kpt. Paweł Plagowski z PSP w Nowym Dworze Mazowieckim, pożar został zlokalizowany i nie rozprzestrzenia się dalej. Na miejsce skierowano dodatkowe siły, aby odciążyć pracujące wcześniej jednostki.

Akcja gaśnicza potrwa jeszcze kilka godzin. Po jej zakończeniu strażacy będą pilnować terenu, aby nie doszło do ponownego zapłonu.

Brak osób poszkodowanych

Na szczęście w wyniku zdarzenia nikt nie ucierpiał. Służby od początku koncentrują się na ograniczeniu rozprzestrzeniania ognia i minimalizowaniu skutków dla mieszkańców.

Na miejscu pracują również przedstawiciele gminy Pomiechówek, którzy koordynują działania i monitorują sytuację.

To miejsce już płonęło

To nie pierwszy taki pożar w tej lokalizacji. W styczniu doszło tam do dużego pożaru hali z odpadami. Wówczas również konieczna była akcja z udziałem kilkudziesięciu strażaków.

Zakład zajmuje się przetwarzaniem i składowaniem odpadów, w tym tworzyw sztucznych i papieru. Sprawą wcześniejszego pożaru zajmował się Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Alert na Mazowszu. Mieszkańcy dostają SMS-y pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Jak działa promocja

Zasada jest prosta. Kupując napoje w opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, klient otrzymuje przy kasie voucher o wartości 0,50 zł. To równowartość kaucji.

Później, po oddaniu opakowania do recyklingu, odzyskuje się standardową kaucję. W praktyce oznacza to podwójny zwrot.

Terminy są kluczowe

Promocja jest ograniczona czasowo. Zakupy trzeba zrobić między 30 kwietnia a 2 maja 2026 roku.

Voucher nie działa od razu. Można go wykorzystać później – od 4 do 9 maja 2026 roku, przy kolejnych zakupach.

Są też ograniczenia

Akcja nie obejmuje wszystkich opakowań. Wykluczone są m.in. butelki szklane.

Jest też limit – maksymalna wartość voucherów to 20 zł na jedną transakcję. Dodatkowo, aby z nich skorzystać, trzeba zrobić zakupy o co najmniej 1 zł wyższe niż wartość vouchera.

Co to oznacza dla klientów

W praktyce to prosty sposób, żeby trochę zaoszczędzić przy codziennych zakupach. Jeśli ktoś i tak kupuje napoje, może odzyskać więcej niż standardowa kaucja.

To też element szerszej strategii zachęcania do recyklingu. Sieć wyraźnie promuje zwracanie opakowań i ponowne ich wykorzystanie.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Biedronka uruchomiła superpromocję w Majówkę. Tłumy ruszą do sklepów. Można zyskać podwójnie pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Dzwonią i podszywają się pod pocztę

Jak wynika z komunikatu lokalnych służb, oszuści najpierw kontaktują się telefonicznie. Podają się za pracowników poczty i informują o rzekomej przesyłce lub liście poleconym.

W trakcie rozmowy próbują ustalić, czy ktoś przebywa w domu. To pierwszy etap ich działania.

Drugi telefon „z policji”

Po chwili następuje kolejny kontakt. Tym razem rozmówca podaje się za funkcjonariusza policji. Próbuje wzbudzić niepokój i skłonić rozmówcę do przekazania danych lub wykonania określonych działań.

To klasyczna metoda manipulacji, oparta na presji i zaskoczeniu.

Jak się chronić przed oszustwem

Służby przypominają kilka podstawowych zasad. Policja nigdy nie prosi o pieniądze ani poufne dane przez telefon. Nie należy przekazywać kodów, haseł ani informacji osobowych nieznanym osobom.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej natychmiast zakończyć rozmowę i skontaktować się z bliskimi lub bezpośrednio z policją.

Co to oznacza dla mieszkańców

Takie próby wyłudzeń mogą dotknąć każdego, niezależnie od wieku. Oszuści działają szybko i liczą na chwilę nieuwagi.

Jeśli ktoś odbierze podejrzany telefon, warto zachować spokój i nie podejmować żadnych decyzji pod presją. To najprostszy sposób, by nie dać się oszukać.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Niebezpieczni ludzie krążą po domach pod Warszawą. Ratusz ostrzega pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Pytania o ruchy Rosji

W rozmowie z Radosławem Sikorskim padło pytanie, czy w ostatnich tygodniach Rosja rozpoczęła operacje, które mogą wyglądać na bardziej niebezpieczne niż dotychczas.

Minister spraw zagranicznych nie odniósł się do konkretnych działań. Zaznaczył jednak jasno, że nawet jeśli posiadałby szczegółowe informacje, nie mógłby ich publicznie ujawnić.

Rosja ma ograniczone możliwości

Sikorski podkreślił, że Rosja nie jest w stanie wygrać wojny z NATO. Zwrócił uwagę, że od lat nie potrafi osiągnąć pełnego sukcesu nawet w Donbasie, co pokazuje skalę jej problemów.

Jednocześnie zaznaczył, że to nie oznacza pełnego bezpieczeństwa.

Kluczowy problem: decyzje Putina

Zdaniem szefa MSZ największe ryzyko wynika z samego stylu rządzenia Władimira Putina. Jak ocenił, rosyjski przywódca działa w coraz większej izolacji i nie otrzymuje rzetelnych informacji od swojego otoczenia.

Przypomniał, że decyzja o ataku na Ukrainę była oparta na błędnych założeniach, które nie miały pokrycia w rzeczywistości.

Bez paniki, ale z przygotowaniem

Sikorski zaznaczył, że sytuacja wymaga rozsądnego podejścia. Nie ma powodów do strachu, ale nie można też ignorować ryzyka.

Podkreślił, że kluczowe jest wzmacnianie zdolności odstraszania i przygotowanie się na ewentualne nieodpowiedzialne działania ze strony Rosji.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Tusk mówi o sygnałach z Rosji. Sikorski: trzeba zachować spokój, ale być gotowym pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

Niepokojące sygnały, ale bez konkretów

W rozmowie z ministrem spraw zagranicznych Radosławem Sikorskim padło pytanie, czy z jego wiedzy wynika, że Rosja rozpoczęła w ostatnich tygodniach działania, które mogą wyglądać groźniej niż dotychczas.

Szef dyplomacji odpowiedział ostrożnie, podkreślając, że gdyby posiadał szczegółowe informacje wywiadowcze, nie mógłby ich ujawniać publicznie.

„Rosja nie jest w stanie wygrać z NATO”

Sikorski zaznaczył jednak wyraźnie, że Rosja nie jest w stanie pokonać NATO. Zwrócił uwagę, że od 4 lat nie potrafi osiągnąć pełnych celów nawet w Donbasie, co pokazuje ograniczenia militarne Kremla.

Jednocześnie przestrzegł przed lekceważeniem sytuacji.

Problemem izolacja Putina

Minister wskazał, że największym zagrożeniem nie jest sama siła militarna Rosji, ale sposób podejmowania decyzji przez Władimira Putina.

Według Sikorskiego rosyjski przywódca jest coraz bardziej odizolowany, a jego otoczenie nie przekazuje mu pełnego obrazu sytuacji. Przypomniał, że decyzja o inwazji na Ukrainę została podjęta na podstawie błędnych, zbyt optymistycznych założeń.

„Nie panika, ale odstraszanie”

Szef MSZ podkreślił, że obecna sytuacja wymaga równowagi. Z jednej strony nie ma powodów do paniki. Z drugiej – nie można wykluczyć, że Kreml podejmie kolejne nieprzewidywalne decyzje.

Dlatego – jak zaznaczył – kluczowe jest przygotowanie się na scenariusze wymagające zdecydowanej reakcji i budowanie skutecznego odstraszania wobec działań, które mogłyby być nieodpowiedzialne lub groźne dla bezpieczeństwa regionu.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Rosja szykuje się do agresji? Tusk ostrzega z Cypru. „Wiele znaków na niebie i ziemi” pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

60 procent firm podnosi ceny – i to rośnie drugi rok z rzędu

Dane z badania International Business Report, przeprowadzonego przez sieć Grant Thornton International wśród właścicieli i członków zarządu 100 średnich i dużych przedsiębiorstw w Polsce, są jednoznaczne: 60 proc. firm deklaruje podwyżki cen w ciągu najbliższych 12 miesięcy. To o 3 punkty procentowe więcej niż rok wcześniej – kiedy takich firm było 57 proc., a rok wcześniej 51 proc. Kierunek jest wyraźny i konsekwentny: drugi rok z rzędu odsetek firm planujących podwyżki rośnie, choć oficjalna inflacja spada.

Po drugiej stronie stoi symboliczne 3 proc. firm deklarujących obniżki cen. Wskaźnik netto, czyli różnica między firmami planującymi drożenie a tymi planującymi tanianie, wynosi 57 punktów procentowych. Dla porównania: w rekordowym 2022 roku, gdy inflacja CPI dobijała do 18 proc., wskaźnik ten przekraczał 80 punktów. Teraz jest niższy, ale kierunek pozostaje niezmieniony.

Bardziej wymowna niż sam odsetek firm jest skala planowanych podwyżek. Najczęstsza odpowiedź: wzrost cen o 5-7 proc. – taką skalę zapowiada 38 proc. badanych firm. Kolejne 10 proc. planuje podwyżki rzędu 8-10 proc., a 8 proc. – o 11-15 proc. Tylko 33 proc. firm zmieści się w przedziale 3-4 proc. Podwyżki do 4 proc. to mniejszość, nie norma.

Dlaczego oficjalna inflacja jest niższa niż to, co płacisz w sklepie

Tu pojawia się paradoks, który wymaga wyjaśnienia. Jak 60 proc. firm może podnosić ceny o 5-7 proc., skoro GUS raportuje inflację CPI na poziomie 3 proc.? Odpowiedź leży w strukturze wskaźnika.

Inflacja konsumencka GUS to koszyk kilkuset kategorii towarów i usług – od chleba po bilety lotnicze, od czynszu po cenę paliwa. Na ten koszyk wpływają też ceny energii elektrycznej i gazu, które w Polsce są regulowane przez rząd i pozostają zasadniczo zamrożone. Wpływają też ceny towarów importowanych, zależne od kursu złotego – a złoty w ostatnim czasie jest silny, co tłumi ceny sprowadzanych dóbr. „Na inflację konsumencką składają się nie tylko ceny towarów i usług produkowanych w kraju, ale też ceny energii elektrycznej i gazu oraz towary importowane, a te będą stabilizować wzrost cen” – wyjaśnił Marcin Mrowiec, główny ekonomista Grant Thornton, cytowany w raporcie firmy.

W praktyce oznacza to, że inflacja usługowa jest już teraz ponad cztery razy wyższa niż inflacja towarowa. W lutym 2026 roku ceny usług rosły o 4,8 proc. rok do roku, podczas gdy ceny towarów – o zaledwie 1,0 proc. Kiedy oddajesz auto do mechanika, zlecasz remont łazienki, płacisz za wizytę u specjalisty albo zamawiasz catering – płacisz zgodnie z podwyżkami firm, nie zgodnie z GUS-owskim wskaźnikiem.

Skąd te podwyżki – dwa powody, które nie znikną szybko

Firmy nie podnoszą cen bez powodu. Za decyzjami o zmianach cenników stoją dwa strukturalne problemy polskiej gospodarki, które nie rozwiążą się same.

Pierwszy to koszty pracy. Jako poważną barierę w prowadzeniu biznesu wskazuje je 64 proc. firm objętych badaniem Grant Thornton – to jeden z najwyższych wyników w historii tego badania. Bezrobocie rejestrowane w Polsce utrzymuje się na niskim poziomie – w Warszawie stopa bezrobocia w styczniu 2026 roku wynosiła zaledwie 1,5 proc., przy krajowym wskaźniku rzędu 6 proc. Przy tak napiętym rynku pracy firmy muszą oferować coraz wyższe wynagrodzenia, żeby utrzymać pracowników – i te koszty wbudowują w ceny. To szczególnie widoczne w usługach, gdzie praca stanowi dominującą część kosztów prowadzenia działalności.

Drugi czynnik to koszty energii. Mimo że rząd reguluje ceny dla odbiorców detalicznych, hurtowe koszty prądu i gazu dla firm pozostają wysokie. Jako silną lub bardzo silną barierę wskazuje je 59 proc. ankietowanych przedsiębiorstw. To niższy wynik niż w poprzednich latach, ale wciąż blisko trzech czwartych firm odczuwa presję energetyczną na swoje marże – i kompensuje ją podwyżkami.

Nie jesteśmy wyjątkiem – ale to słaba pociecha

Polska nie jest w tej sytuacji osamotniona. W globalnym badaniu IBR prowadzonym przez Grant Thornton w 38 krajach, w 9 z nich odsetek firm planujących podwyżki jest wyższy niż nasze 60 proc. Na czele zestawienia znalazła się Nigeria (82 proc.) i Turcja (80 proc.) – kraje zmagające się z chronicznymi problemami walutowymi i inflacyjnymi. Na podium trafiły też Wielka Brytania i Indie, gdzie po 70 proc. firm zapowiada wzrost cen. Presja kosztowa jest zjawiskiem globalnym, nie polską specyfiką.

Dla przeciętnego konsumenta robiącego zakupy w Warszawie czy Krakowie jest to jednak słaba pociecha. Dane z rynku detalicznego potwierdzają, że ceny w sklepach rosną szybciej niż wskazuje oficjalny CPI. Badanie UCE Research i Uniwersytetów WSB Merito pokazało, że w styczniu 2026 roku ceny codziennych zakupów były wyższe o 3,7 proc. rok do roku – ale w konkretnych kategoriach wzrosty były wielokrotnie wyższe: używki, chemia gospodarcza i słodycze drożały o 7-10 proc. Z taniejących produktów można wymienić w zasadzie tylko warzywa i owoce – i ta ulga ma charakter sezonowy.

Co to oznacza dla Ciebie – jak chronić domowy budżet w 2026 roku

Grant Thornton prognozuje, że inflacja konsumencka w 2026 roku wyniesie średnio około 2,8 proc. – powyżej konsensusu rynkowego, ale wciąż w granicach akceptowalności. Wyraźniejszy wzrost firma zapowiada dopiero w 2027 roku, gdy planowane teraz podwyżki producenckie w pełni znajdą odzwierciedlenie w cenach detalicznych. Pierwsze miesiące roku mogą być względnie spokojne – im bliżej końca roku, tym presja cenowa będzie wyraźniejsza.

W praktyce oznacza to trzy rzeczy dla domowego budżetu. Po pierwsze, jeśli planujesz duże wydatki na usługi – remont, ubezpieczenie, prywatną opiekę medyczną, kursy dla dzieci – warto negocjować ceny i podpisywać umowy teraz, a nie za pół roku. Usługi drożeją szybciej niż towary i trend ten będzie kontynuowany przez cały 2026 rok.

Po drugie, przeglądaj stałe abonamenty i subskrypcje. Firmy usługowe najczęściej podnoszą ceny przy odnowieniu umowy – klient, który nie zareaguje, automatycznie przyjmuje wyższy cennik. Warto sprawdzić, kiedy kończą się Twoje umowy na telefon, internet, platformy streamingowe czy opiekę serwisową sprzętów domowych.

Po trzecie, nie czekaj na oficjalny wskaźnik inflacji jako wyznacznik tego, ile faktycznie drożeje Twoje życie. GUS liczy średnią dla całej gospodarki – a Twoje wydatki mogą koncentrować się w kategoriach drożejących znacznie szybciej. Szczegółowy kalkulator inflacji dla własnego koszyka zakupów pozwala sprawdzić, jaka jest „Twoja osobista inflacja” – i często jest ona wyraźnie wyższa od tej z nagłówków gazet.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Nadchodzi dramat milionów Polaków. Nie ma odwrotu. Dotknie każdego z nas pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.

System gotowy – 15 minut na decyzję, Alert RCB bez aplikacji

Podstawą całego systemu jest ustawa z 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej (Dz.U. 2024 poz. 1907), która weszła w życie 1 stycznia 2025 roku. Na jej mocy każda gmina w Polsce miała dokładnie 12 miesięcy na opracowanie planu ewakuacji mieszkańców – z trasami, punktami zbiórki i procedurami transportu. Termin wynosił 31 grudnia 2025 roku. Żadna z 2477 gmin go nie przekroczyła – dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa Zbigniew Muszyński ocenił to jako sukces bez precedensu w historii polskiej administracji. Większość samorządów złożyła dokumenty już w listopadzie.

Za dokumentami stoją realne pieniądze. Rząd zobowiązał się przeznaczać co roku nie mniej niż 0,3% PKB na realizację ustawy – przy PKB rzędu 3,5 bln zł to około 10 mld zł rocznie. Na lata 2025-2026 Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej przewiduje blisko 5 mld zł bezpośrednio dla samorządów.

Gdy decyzja o ewakuacji zapadnie, ścieżka decyzyjna jest celowo maksymalnie skrócona. W kryzysie o skali krajowej ewakuację zarządza Szef Obrony Cywilnej – czyli Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji – na wniosek właściwego wojewody. Gdy sytuacja nie cierpi zwłoki, wojewoda może podjąć decyzję samodzielnie. Na poziomie lokalnym wójt lub burmistrz może zarządzić natychmiastową ewakuację bez oczekiwania na kogokolwiek wyżej w hierarchii – np. gdy do gminy zbliża się fala powodziowa lub chmura toksyczna z awarii przemysłowej. Analitycy opierają się na doświadczeniach ukraińskich z 2022 roku: w pewnych scenariuszach militarnych mieszkańcy mają od 15 minut na opuszczenie miejsca pobytu. Cały system budowano z tym założeniem jako punktem wyjścia.

Pierwszym sygnałem dla mieszkańców będzie Alert RCB – SMS trafiający automatycznie do wszystkich telefonów w zasięgu stacji BTS na danym obszarze. Bez rejestracji, bez subskrypcji, bez aplikacji – wystarczy telefon komórkowy. System dociera do starszych telefonów bez internetu. Równolegle uruchamiane są syreny, komunikaty w TVP i Polskim Radio oraz strony urzędów. W grudniu 2025 roku zakończono druk blisko 16,8 mln egzemplarzy „Poradnika Bezpieczeństwa” przygotowanego przez MSWiA, MON i RCB. Jako pierwsze poradniki trafiają do województw warmińsko-mazurskiego, podlaskiego i lubelskiego – rejonów graniczących z Rosją, Białorusią i Ukrainą. Dla Mazowsza dystrybucja trwa.

Kogo zawiozą najpierw – kolejność wpisana w prawo

Rozporządzenie Rady Ministrów z 30 maja 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 765) nie pozostawia uznaniowości w kwestii priorytetów ewakuacji. Pierwszeństwo transportu zorganizowanego mają z mocy prawa: dzieci, kobiety ciężarne, pacjenci szpitali, podopieczni placówek opiekuńczych, osoby z niepełnosprawnościami i podopieczni całodobowej pomocy społecznej. Dla tych grup organy obrony cywilnej mają obowiązek zapewnić transport specjalistyczny – w tym lotniczy, koordynowany przez Państwowe Ratownictwo Lotnicze.

Dla pozostałych – sprawnych fizycznie dorosłych – plany zakładają samoewakuację jako element bazowy, nie wyjątek. Szacuje się, że około 50% mieszkańców opuści strefy zagrożenia własnymi środkami transportu wyznaczonymi trasami. To celowy wybór projektantów systemu: odciążenie kolejki po transport zorganizowany przyspiesza ewakuację tych, którzy faktycznie potrzebują pomocy.

400 milionów złotych, 200 schronów i wynik kontroli, który wszystko komplikuje

Warszawa uruchomiła własny program – „Warszawa Chroni” – z budżetem, który urósł do imponujących rozmiarów. Pierwotna kwota 117 mln zł z ogłoszenia w marcu 2024 roku rozrosła się: budżet stolicy na 2026 rok przewiduje 186 mln zł w ramach programu na lata 2025-2027, a do tego dochodzi ponad 210 mln zł z rządowego Programu OLiOC. Łącznie miasto dysponuje kwotą rzędu 400 mln zł na ochronę ludności. Pieniądze idą m.in. na doposażenie urzędów dzielnic, szkół i przedszkoli w agregaty (43 mln zł), zabezpieczenie wody przez MPWiK (36,5 mln zł), modernizację monitoringu miejskiego (20 mln zł), nową strażnicę PSP z magazynem przeciwpowodziowym w Wawrze (12 mln zł) i zakup sprzętu ciężkiego – koparek, ładowarek i ciężarówek (11 mln zł).

Dane PSP, którymi chwali się ratusz, brzmiały obiecująco: ponad 200 schronów, około 1300 ukryć i ponad 16 000 miejsc doraźnego schronienia z łączną pojemnością przekraczającą 9 mln osób. Problem pojawił się przy zderzeniu tych liczb z nową, trójstopniową klasyfikacją wprowadzoną przez rozporządzenie MSWiA z 4 listopada 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 1548).

Według nowych przepisów schron musi być hermetyczny i chronić przed bronią masowego rażenia – chemiczną, biologiczną i nuklearną. Ukrycie zapewnia ograniczoną ochronę. Miejsca doraźne – piwnice, garaże, podziemne kondygnacje – chronią przed odłamkami i falą uderzeniową, ale nie przed atakiem chemicznym ani nuklearnym. Gdy Stołeczne Centrum Bezpieczeństwa przeprowadziło kontrolę niemal połowy wytypowanych obiektów, wynik był jednoznaczny: żaden nie spełnia definicji schronu w rozumieniu nowej ustawy. Ratusz odpowiada, że weryfikacja obiektów należy do PSP i Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, a audyt był we wrześniu 2025 roku zaawansowany w 40 procentach. Wiceminister MSWiA Wiesław Szczepański zapowiedział, że 3 mld zł trafi w 2026 roku na inwestycje infrastrukturalne – ale od decyzji o budowie nowego schronu do jego oddania mijają co najmniej 2 lata.

„Podziemna Tarcza”: metro dla 100 tysięcy – ale to ukrycie, nie schron

17 grudnia 2025 roku prezydent Trzaskowski ogłosił projekt „Podziemna Tarcza”. Po uzyskaniu zgody na demilitaryzację spółki Metro Warszawskie stacje mają zostać przystosowane do funkcji miejsc ukrycia. Cała sieć metra – M1 z 21 stacjami i M2 z 18 stacjami, łącznie około 41,5 km tuneli – ma zapewnić schronienie ponad 100 tys. osób. W pustych przestrzeniach technologicznych przy stacjach takich jak Plac Wilsona czy Bródno powstają magazyny kryzysowe z łóżkami polowymi, śpiworami i kocami. W planach są też agregaty prądotwórcze zapewniające autonomiczne działanie podziemnej infrastruktury.

Jedno zastrzeżenie jest kluczowe: metro to miejsce ukrycia, nie schron. Tunele nie mają systemów filtracji przed skażeniem chemicznym ani wymaganej hermetyczności. Nawet gdyby projekt przyjął 100 tys. osób, to zaledwie 5 procent populacji Warszawy. Stacje I linii – od Kabat do Wierzbna – były projektowane z myślą o ochronie cywilnej i mają metalowe grodzie przy wyjściach, ale kontrole NIK wykazały, że część rozwiązań hermetycznych utracono w trakcie budowy i lat eksploatacji.

120 autobusów Solaris z miejscami na nosze – umowa podpisana

Zarząd Transportu Miejskiego podpisał umowę z firmą Solaris Bus & Coach na dostawę 120 przegubowych autobusów 18-metrowych za łącznie 324 mln zł. Dostawy mają ruszyć w październiku i zakończyć się w grudniu 2026 roku. Na co dzień pojazdy będą obsługiwać pasażerów komunikacji miejskiej, ale każdy wyposażony zostanie w systemy mocowania 4 noszy lub leżanek – montaż nie wymaga specjalistycznych narzędzi, adaptacja zajmuje kilka minut.

Dyrektor ZTM Katarzyna Strzegowska wyjaśniła wybór napędu spalinowego: „Doświadczenia ostatnich lat pokazały, że napęd konwencjonalny najlepiej sprawdza się w sytuacjach kryzysowych, gdy możliwe są ograniczenia w dostępie do surowców energetycznych.” Matematyka jest jednak brutalna: 120 autobusów po 4 nosze daje jednorazową przepustowość 480 miejsc leżących. W Warszawie mieszka około 415 tys. osób w wieku poprodukcyjnym – nie licząc pacjentów ponad 30 szpitali i osób z niepełnosprawnościami. System zakłada, że większość sprawnych mieszkańców wyjedzie własnymi samochodami, a transport specjalistyczny jest przeznaczony wyłącznie dla tych, którzy sami nie mogą.

Co to oznacza dla Ciebie – trzy rzeczy do zrobienia jeszcze w tym tygodniu

Znajdź swoje miejsce ukrycia jeszcze dziś. Wejdź na gdziesieukryc.pl i zapisz adresy 2-3 najbliższych obiektów od domu i od pracy. Aplikacja działa w trybie offline – pobierz dane teraz, bo w sytuacji kryzysowej sieć komórkowa może być przeciążona lub całkowicie niedostępna. Jeśli mieszkasz w Warszawie, najbliższa stacja metra to twoje potencjalne miejsce ukrycia – stacje I linii mają metalowe grodzie przy wyjściach. Pamiętaj: to ochrona przed odłamkami i falą uderzeniową, nie przed atakiem chemicznym.

Przygotuj plecak ewakuacyjny. Zapas wody i żywności na 72 godziny, leki na receptę z co najmniej miesięcznym zapasem, latarka, powerbank naładowany do pełna, kopie dokumentów i gotówka w banknotach. Alert RCB dotrze na twój telefon bez żadnej aplikacji – ale dopiero wtedy będzie za późno na pakowanie. Plecak spakowany wcześniej to różnica między sprawną ewakuacją a chaosem.

Jeśli masz w rodzinie seniora lub osobę z niepełnosprawnością – zgłoś to służbom. Prawo gwarantuje pierwszeństwo ewakuacji zorganizowanej tej grupie, ale wyłącznie wtedy, gdy są znani dzielnicowemu centrum zarządzania kryzysowego. Kontakt do centrum dla swojej dzielnicy znajdziesz na stronie um.warszawa.pl w zakładce „Bezpieczeństwo”. Nikt nie zapuka do nieznanych służbom drzwi.

Anna Szkutnik

Dziennikarka ekonomiczna i specjalistka od tekstów prawnych, była wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka newsów gospodarczych i tekstów o prawie. Posiada dyplom z zakresu tłumaczeń prawnych i ekonomicznych. Warsztat naukowy wykorzystuje w codziennej pracy redakcyjnej, tworząc precyzyjne artykuły oparte na twardych danych. Jako jedna z nielicznych dziennikarek w branży, swoje teksty opiera na bezpośredniej pracy z zagranicznymi raportami finansowymi i aktami prawnymi, bez pośredników.

Artykuł Polska szykuje się do ewakuacji. Warszawa wydaje 400 mln zł na schrony. Co to oznacza dla 1,9 mln mieszkańców? pochodzi z serwisu Warszawa W Pigułce.