Makabryczne znalezisko w Rembertowie. Szczątki kilkunastu osób

Zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN podczas prac na terenie jednostki w Rembertowie znalazł szczątki kilkunastu osób.

– Badania są prowadzone od 10 kwietnia i potrwają do maja. Dotychczas pozwoliły ujawnić osiem grobów, w tym kilka zbiorowych – powiedział PAP ks. Tomasz Trzaska z Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN.

Obóz NKWD w Rembertowie był obozem specjalnym NKWD Nr 10, założony w grudniu 1944[1], po wkroczeniu Armii Czerwonej do Rembertowa (12 września 1944), na terenie rembertowskiej fabryki Zakładów Amunicyjnych „Pocisk” przy ul. Marsa 110, pełniący rolę punktu zbornego przed deportacją w głąb ZSRR.

Obóz został zlikwidowany w lipcu 1945 roku.

NKWD zaadaptowało do swoich potrzeb znajdujący się w tym miejscu obóz niemiecki.

Teren obozu otoczony był dwiema liniami drutów kolczastych, z wieżami wartowniczymi. W budynku zwanym „pałacem” mieściła się komenda obozu.

W 1945 dzienne wyżywienie więźnia wynosiło 100 gramów gliniastego chleba, dwa razy dziennie wodnista zupa ze śladami kukurydzy i bez ograniczenia ciepła woda[6]. Polscy więźniowie mogli jednak otrzymywać paczki żywnościowe. W gorszej sytuacji znajdowali się więźniowie innych narodowości, wśród których śmiertelność była wyższa niż wśród Polaków (umierało 2–5 osób dziennie).

Brakowało podstawowych środków higieny, wskutek czego w obozie występowała m.in. wszawica, świerzb i czerwonka.

Z uwagi na krótki okres pobytu więźniowie nie wychodzi poza obręb obozu i byli wykorzystywani wyłącznie do niezbędnych prac na jego terenie.