Mieszkasz w Warszawie? Możesz zapłacić tysiące złotych kary. ZDM kontroluje ulice i budynki

Nawet niewielka tablica reklamowa może stać się przyczyną poważnych problemów finansowych. Warszawski Zarząd Dróg Miejskich kontroluje reklamy umieszczone w pasach drogowych i nakłada kary za brak wymaganych zezwoleń. Przepisy obejmują nie tylko wolnostojące billboardy, ale również szyldy i reklamy montowane na budynkach lub ogrodzeniach, jeżeli zajmują pas drogowy. Kara wynosi dziesięciokrotność należnej opłaty, a przy długotrwałym naruszeniu może sięgnąć wielu tysięcy złotych.

Warszawski ZDM kontroluje reklamy. Posypały się kary

Właściciele sklepów, punktów usługowych i innych nieruchomości powinni zwrócić uwagę na sposób umieszczenia reklam przy ulicach. Sam fakt, że tablica znajduje się na prywatnym budynku czy ogrodzeniu, nie zawsze przesądza o tym, że nie zajmuje pasa drogowego.

Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie od lat prowadzi kontrole nośników reklamowych. Sprawdza, czy zostały umieszczone zgodnie z przepisami i czy właściciele uzyskali wymagane zezwolenia.

Skala takich działań jest znacząca. W jednym z opublikowanych przez ZDM miesięcznych podsumowań urzędnicy poinformowali o skontrolowaniu 902 reklam na 137 ulicach. Usunięto 45 nielegalnych nośników, wszczęto 36 postępowań administracyjnych i wydano 52 decyzje nakładające kary.

To dane historyczne z opublikowanego podsumowania, a nie bilans kontroli z października 2026 roku. Potwierdzają jednak, że kontrole reklam nie są jedynie teoretyczną możliwością.

Reklama na ogrodzeniu albo elewacji. Kiedy pojawia się problem?

Najważniejsze jest ustalenie, czy reklama znajduje się w granicach pasa drogowego.

Pas drogowy to nie tylko jezdnia i chodnik. Obejmuje wydzielony grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w granicach określonych przepisami.

Dlatego problem może dotyczyć także reklamy zamontowanej na elewacji budynku albo ogrodzeniu, jeśli jej konstrukcja wkracza w pas drogowy.

Nie oznacza to jednak, że każda reklama widoczna z ulicy wymaga zezwolenia ZDM.

Jeżeli tablica znajduje się w całości poza pasem drogowym, sama jej widoczność z chodnika nie jest podstawą do nałożenia kary za nielegalne zajęcie pasa drogowego.

W praktyce znaczenie mogą mieć granice działek, usytuowanie budynku i ogrodzenia oraz sposób zamocowania reklamy.

Nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych kary. Jak to możliwe?

Zasady wynikają z art. 40 ustawy o drogach publicznych.

Za umieszczenie reklamy w pasie drogowym bez wymaganego zezwolenia zarządca drogi wymierza karę odpowiadającą dziesięciokrotności należnej opłaty.

Jej wysokość zależy przede wszystkim od powierzchni reklamy, stawki obowiązującej dla danej kategorii drogi oraz liczby dni zajęcia pasa drogowego.

ZDM przedstawił przykład reklamy o powierzchni 5 metrów kwadratowych, eksponowanej przez 30 dni przy drodze powiatowej. Przy stawce 3,10 zł za metr kwadratowy dziennie kara wyniosłaby 4650 zł.

Jeżeli identyczne naruszenie trwałoby przez dłuższy okres, należność mogłaby być znacznie wyższa.

Nie jest to jednak uniwersalna stawka dla każdej reklamy w Warszawie. Wysokość opłat zależy od obowiązujących przepisów i konkretnego przypadku.

Reklama na ścianie budynku. W Warszawie zapadł ważny wyrok

O tym, że sprawa może dotyczyć również reklam na elewacjach, świadczy postępowanie zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2026 roku.

Spór dotyczył nośnika reklamowego umieszczonego na budynku przy drodze gminnej w Warszawie.

W postępowaniu administracyjnym nałożono karę w wysokości 32 480 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia przez 116 dni.

Sprawa trafiła do sądu administracyjnego, a następnie do NSA.

Przykład pokazuje, że reklama przymocowana do budynku również może stać się przedmiotem postępowania dotyczącego zajęcia pasa drogowego. Nie oznacza to jednak, że wszystkie reklamy elewacyjne są nielegalne.

Kto wydaje zezwolenie? Nie zawsze jest to ZDM

W Warszawie właściwy organ zależy od kategorii drogi i tego, kto nią zarządza.

W przypadku ulic pozostających w zarządzie ZDM wniosek składa się do Zarządu Dróg Miejskich.

Przy drogach gminnych zarządzanych przez dzielnice odpowiednie sprawy prowadzą urzędy dzielnic.

Właściciel reklamy powinien więc najpierw ustalić, kto jest zarządcą konkretnej drogi.

Samo złożenie wniosku nie daje jeszcze prawa do zajęcia pasa drogowego.

ZDM wyjaśnia, że procedura dotycząca reklam obejmuje uzyskanie odpowiednich decyzji. Dopiero po spełnieniu wymaganych warunków można legalnie umieścić reklamę w pasie drogowym.

Czy każda tabliczka na bramie oznacza ryzyko kary?

Nie. Trzeba odróżnić reklamę od innych oznaczeń nieruchomości.

Zwykła tabliczka z numerem porządkowym budynku nie jest tym samym co szyld reklamujący działalność gospodarczą.

Również niewielka tabliczka informacyjna umieszczona na prywatnym ogrodzeniu nie oznacza automatycznie nielegalnego zajęcia pasa drogowego.

Znaczenie mają jej treść, funkcja, lokalizacja i obowiązujące przepisy.

Osobnej oceny mogą wymagać także reklamy znajdujące się poza pasem drogowym, ponieważ podlegają również innym regulacjom, między innymi przepisom budowlanym i dotyczącym ochrony zabytków.

Co zrobić, żeby nie narazić się na karę?

Właściciele reklam umieszczonych przy warszawskich ulicach powinni sprawdzić przede wszystkim trzy kwestie: czy nośnik znajduje się w pasie drogowym, kto zarządza drogą i czy dla konkretnego sposobu umieszczenia reklamy wymagane jest zezwolenie.

W razie wątpliwości warto zwrócić się do właściwego zarządcy drogi i ustalić granice pasa drogowego na podstawie dokumentacji geodezyjnej.

ZDM przypomina, że umieszczanie reklam w pasie drogowym bez zezwolenia może skutkować nie tylko karą pieniężną, ale również koniecznością usunięcia nielegalnego nośnika.

Najważniejsze dla mieszkańców Warszawy jest to, że prywatna własność budynku lub ogrodzenia nie zawsze chroni przed konsekwencjami. Decydujące znaczenie ma to, czy reklama zajmuje pas drogowy i czy uzyskano wymagane zezwolenie.

Źródła: Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie, Warszawa 19115, ustawa o drogach publicznych, wyrok NSA z 9 czerwca 2026 r., sygn. II GSK 2036/23.