„Matko moja ja wiem”. Z dedykacją dla wszystkich mam w dniu ich święta

Bernard Ładysz, mimo, że urodzony w Wilnie (który należał wówczas do Polski) zrobił wiele zarówno dla Polski, jak i dla samej Warszawy. Wśród licznych nagród wystarczy wymienić te ściśle związane z Warszawą, czyli nagrodę Miasta Stołecznego i tytuł Doktora honoris causa Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Naukę śpiewu rozpoczął w Wilnie, a po wojnie  kontynuował ją na studiach wokalnych w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Karierę rozpoczął w Zespole Reprezentacyjnym Wojska Polskiego. Był też solistą Opery Warszawskiej i Teatru Wielkiego w Warszawie, a także współpracownikiem Teatru Syrena. W okresie okupacji niemieckiej i okupacji radzieckiej zmobilizowany został do Wojska Polskiego, a po kapitulacji został sierżantem Armii Krajowej. Uczestniczył też w „Akcji Burza” na Wileńszczyźnie. Został tam schwytany przez żółnierzy ZSRR i zesłany do Kaługi, gdzie spędził dwa lata. Ostatecznie, jako artysta w Zespole Reprezentacyjnym Wojska Polskiego dostał awans do stopnia podpułkownika.