Te dwa województwa dzieli ponad 30 tys. zł rocznie. GUS opublikował ranking
Główny Urząd Statystyczny (GUS) udostępnił najnowsze, skorygowane dane o przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej za 2025 rok. Przepaść między liderem zestawienia a najniżej notowanym regionem to ponad 2 500 zł miesięcznie, co w skali całego roku daje równowartość niemal czterech dodatkowych pensji. Analitycy wskazują na zaskakujące wnioski, w których to Mazowsze odjechało reszcie kraju bardziej, niż druga pozycja ostatniej.

Mazowieckie deklasuje resztę kraju. Warmia i Mazury z wynikiem poniżej 8 tys. zł
Zestawienie najnowszych danych zarobkowych pokazuje gigantyczne rozwarstwienie finansowe w granicach jednego kraju. Najwyższe przeciętne wynagrodzenie brutto tradycyjnie odnotowano w województwie mazowieckim, gdzie średnia wyniosła 10 330,45 zł. To jedyny region w Polsce, który zdołał przekroczyć psychologiczną barierę 10 tysięcy złotych.
Na przeciwległym biegunie znalazło się województwo warmińsko-mazurskie ze średnią na poziomie 7 799,41 zł. W dolnej strefie tabeli, z wynikami poniżej 8 tysięcy złotych, uplasowały się również województwa: podkarpackie, świętokrzyskie oraz wielkopolskie. Różnica między pierwszym a ostatnim miejscem w rankingu wynosi dokładnie 2 531,04 zł brutto miesięcznie.
30 tysięcy złotych luki w 12 miesięcy. Cztery dodatkowe pensje różnicy
Miesięczne dysproporcje pokazują swoją prawdziwą siłę dopiero w ujęciu rocznym. Pracownik zarabiający średnią stawkę w województwie mazowieckim wygeneruje roczny przychód rzędu 123 965,40 zł brutto. Osoba ze średnią z województwa warmińsko-mazurskiego zgromadzi na swoim koncie 93 592,92 zł brutto.
Roczna luka płacowa wynosi zatem 30 372,48 zł brutto. To kwota odpowiadająca blisko 3,9 przeciętnym miesięcznym pensjom w najbiedniejszym regionie. Co ciekawe, analitycy wskazują na nietypowy rozkład sił w rankingu. Mazowieckie wyprzedza drugie na liście dolnośląskie o 1 287,21 zł, podczas gdy dystans między drugim a ostatnim miejscem wynosi zaledwie 1 243,83 zł. Oznacza to, że cała pozostała piętnastka województw mieści się w węższym przedziale płacowym niż wynosi samotna ucieczka lidera.
Tylko trzy województwa powyżej średniej. Paradoks procentowych wzrostów
Według ostatecznych danych GUS, przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej dla całej Polski wyniosło 8 872,34 zł brutto. Powyżej krajowej średniej znalazły się zaledwie 3 regiony: mazowieckie, dolnośląskie i małopolskie. Czwartemu w zestawieniu pomorskiemu zabrakło do pułapu niespełna 52 złotych.
Eksperci rynku pracy przestrzegają jednak przed powierzchownym czytaniem suchych kwot. Choć w ujęciu złotówkowym różnica między najbogatszym a najbiedniejszym regionem wzrosła rok do roku o 176 zł, to w ujęciu procentowym średnia na Warmii i Mazurach rosła szybciej (o około 9,3 proc.) niż na Mazowszu (8,9 proc.). W rezultacie procentowa ucieczka najbogatszych została minimalnie wyhamowana, a przewaga stopniała z 33 do 32,5 proc. Ponadto, specjaliści przypominają, że średnia krajowa jest windowana przez wąską grupę najlepiej zarabiających, a faktyczny obraz rynku lepiej oddaje mediana płac, weryfikująca koszty życia i najmu mieszkań w danym mieście.
Jak skutecznie negocjować pensję i sprawdzić średnie zarobki?
- Zbadaj medianę rynkową dla swojego zawodu – zanim udasz się po podwyżkę, sprawdź darmowe raporty płacowe branżowych agencji HR (np. Hays, Pracuj.pl) i porównaj zarobki na Twoim stanowisku w danym regionie, nie opierając się wyłącznie na abstrakcyjnej średniej wojewódzkiej.
- Uwzględnij benefity pozapłacowe w wycenie własnej pracy – średnia z GUS podaje kwoty brutto; w procesie rekrutacji negocjuj budżet szkoleniowy, pakiet medyczny oraz dodatek do pracy zdalnej, które w skali roku mogą zniwelować różnice w pensji zasadniczej.
- Sprawdzaj wskaźniki kosztów utrzymania (Cost of Living) – jeśli rozważasz relokację do regionu o wyższej średniej płac, przelicz kwotę wynajmu mieszkania i dojazdów; wyższa o 1 000 zł pensja w Trójmieście lub Krakowie może nie pokryć różnicy w czynszu w stosunku do mniejszych miast wojewódzkich.
Źródło: forsal

Prawnik, menedżer i ekspert ds. prawa nowych technologii. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz prestiżowych studiów menedżerskich Executive MBA. Posiada unikalne kompetencje cyfrowe potwierdzone dyplomem SGH i Google w programie „Umiejętności Jutra AI”. Wieloletni praktyk samorządowy, który doskonale zna mechanizmy legislacyjne. W redakcji zajmuje się najtrudniejszymi tematami na styku regulacji prawnych, strategii biznesowych i sztucznej inteligencji, wyjaśniając, jak nowoczesne przepisy wpływają na przedsiębiorców i obywateli.