Warszawiacy pokochali tę rasę kotów. Mają charakter psa i „rozpływają się” w ramionach

Bierzesz go na ręce, a on całkowicie wiotczeje, jakby nie miał kości. Stąd nazwa – ragdoll, czyli szmaciana lalka. To jednak nie jedyny powód, dla którego ta rasa w ostatnich latach zawładnęła warszawskimi salonami. Ragdolle podążają za właścicielem z pokoju do pokoju, domagają się towarzystwa i przytulania – zachowują się bardziej jak pies niż jak tradycyjnie niezależny kot. Dzięki łagodnemu usposobieniu nadają się także do mniejszych mieszkań i dlatego Warszawiacy tak bardzo je pokochali.

Skąd ta moda – kot, który nie chce być sam

Historia rasy zaczęła się w Kalifornii w latach 60. XX wieku, gdy hodowczyni Ann Baker zauważyła niezwykle spokojny charakter kociaków białej kotki Josephine, później krzyżowanej z kotami birmańskimi, perskimi i burmańskimi. Z tych skrzyżowań powstał kot o dużym, muskularnym ciele – samce ważą od 6 do 10 kg – i temperamencie, który wielu opiekunów porównuje do psiego: ragdolle są mocno przywiązane do człowieka, podążają za nim po domu, źle radzą sobie z długą samotnością i uwielbiają być noszone na rękach mimo swoich rozmiarów.

Liczby, które pokazują skalę mody – z trzeciego na pierwsze miejsce w kraju

Według danych Polskiej Federacji Felinologicznej (Felis Polonia), w 2006 roku zarejestrowano w Polsce zaledwie 148 ragdolli. Już dwa lata później było ich 420, co dało rasie 6. miejsce pod względem popularności w kraju. Od 2009 do 2017 roku ragdolle utrzymywały się na 3. miejscu, a liczba rejestracji rosła nieprzerwanie – w 2017 roku zarejestrowano już 4 033 koty tej rasy. Od 2018 roku ragdolle zajmują 2. miejsce w ogólnej popularności (z wyjątkiem 2020 roku, gdy były na szczycie), a kilka lat później ponownie wróciły na 1. miejsce, z 6 287 zarejestrowanymi kotami. Od założenia federacji w 2005 roku zarejestrowano łącznie 843 hodowle ragdolli, z czego 421 było aktywnych – czyli miało urodzone kocięta – tylko w 2023 roku.

Dlaczego to idealny kot na warszawskie M2 i M3

W stolicy, gdzie zdecydowana większość mieszkańców żyje w mieszkaniach, a nie w domach z ogrodem, ragdoll trafia w specyficzną niszę. To duży, efektowny kot, ale – w przeciwieństwie do psa – nie wymaga wyjścia na zewnątrz kilka razy dziennie, spacerów przy każdej pogodzie ani dostępu do ogrodu. Wielkość mieszkania nie ma większego znaczenia, bo ragdoll jest kotem domowym, niskoenergetycznym i spokojnym – świetnie czuje się nawet w niewielkiej kawalerce, o ile ma towarzystwo człowieka przez większą część dnia. To kombinacja, która w Warszawie – mieście z ogromną liczbą mieszkań i stylem życia mocno skupionym wokół pracy poza domem – sprawia, że coraz więcej osób szukających „psiego” charakteru bez obowiązków związanych z psem trafia właśnie na tę rasę. W stolicy i na Mazowszu działa też kilka zarejestrowanych w FIFe hodowli ragdolli, a ceny kociąt z rodowodem zaczynają się od około 4 500 zł.

Dla kogo ten kot jest stworzony? Pracujący z domu i single na czołowym miejscu

Największą zaletą ragdolla nie jest wygląd, a sposób, w jaki przeżywa obecność człowieka. To kot, który nie znosi samotności – a to sprawia, że najlepiej sprawdza się u osób spędzających dużo czasu w domu. Dla kogoś pracującego zdalnie albo hybrydowo, ragdoll staje się niemal stałym towarzyszem dnia: leży na biurku, na kolanach podczas wideokonferencji, podąża z pokoju do pokoju za każdym przemieszczeniem właściciela. W przeciwieństwie do kotów o bardziej niezależnym charakterze, ragdoll aktywnie szuka bliskości, a nie tylko ją tolerują, gdy mu się to akurat podoba.

To samo dotyczy singli – osób żyjących samodzielnie, których w Polsce jest już blisko 3,7 mln gospodarstw domowych jednoosobowych, a liczba ta systematycznie rośnie. Ragdoll, w odróżnieniu od kota, który większość dnia prześpi gdzieś w kącie i pojawi się tylko przy misce, daje realne poczucie towarzystwa – czeka przy drzwiach, wskakuje na kolana bez zachęty, mruczy i szuka kontaktu fizycznego. Dla osoby mieszkającej samej, zwłaszcza w niewielkim warszawskim mieszkaniu, to konkretna, codzienna różnica w jakości życia, nie tylko miły dodatek.

Połączenie tych dwóch grup – osób pracujących z domu i osób mieszkających samotnie – to w Warszawie spora i wciąż rosnąca część populacji. Stolica ma jeden z najwyższych w Polsce udziałów zawodów umożliwiających pracę zdalną lub hybrydową, a jednocześnie jeden z najwyższych udziałów gospodarstw jednoosobowych spośród dużych miast w kraju. Ragdoll, kot który dosłownie szuka bliskości człowieka i źle radzi sobie z długim, codziennym byciem samemu, trafia więc w Warszawie na wyjątkowo dobrze przygotowany grunt.

To także dobry towarzysz dla dzieci. Jeżeli chcesz, żeby Twoje dziecko nauczyło się odpowiedzialności i dorastało z czułym, delikatnym i cierpliwym zwierzęciem, ragdoll jest kociakiem dla Ciebie.

Zanim zdecydujesz się na ragdolla – na co zwrócić uwagę

• Sprawdź, czy hodowla jest zarejestrowana w uznanej federacji (FIFe, TICA, Felis Polonia) i czy kociak ma rodowód – to gwarancja zdrowia i autentyczności rasy, nie tylko formalność.
• Ragdolle dojrzewają wyjątkowo długo – pełne umaszczenie i charakterystyczne niebieskie oczy w pełnej intensywności widać dopiero około 3. roku życia, więc kociak będzie się jeszcze wizualnie zmieniał.
• Półdługa, jedwabista sierść wymaga regularnego szczotkowania – kilka razy w tygodniu, żeby nie dopuścić do kołtunów, mimo że ragdoll nie ma gęstego podszerstka jak np. maine coon.
• To kot silnie uzależniony od towarzystwa – jeśli większość dnia spędzasz poza domem i nikogo nie ma z kotem, warto rozważyć drugiego ragdolla albo inną rasę.
• Ze względu na duże rozmiary dorosłego kota (nawet do 10 kg u samców) zapewnij mu solidną drapak-wieżę i przestrzeń do wspinania się, nawet w niewielkim mieszkaniu.
• Cena kociaka to tylko początek kosztów – duży kot to też większe zapotrzebowanie na karmę, większa kuweta i regularne wizyty u weterynarza.