Kradzież na pogrzebie Aliny Janowskiej! Ktoś ukradł odznaczenia aktorki

Alina Janowska zmarła 13 listopada. Tydzień później została pochowana w Alei Zasłużonych na Powązkach. Niestety, na pogrzebie doszło do haniebnej kradzieży. Ktoś ukradł odznaczenia aktorki, które leżały na poduszce nad grobem.

O przykrym zdarzeniu możemy przeczytać w najnowszym „Newsweeku”. Krzysztof Materna, który również był na pogrzebie aktorki poinformował, że wiadomość o kradzieży pochodzi bezpośrednio od członków rodziny zmarłej.

„W czasie uroczystości pogrzebowych zostały ukradzione z poduszki nad grobem odznaczenia tej wspaniałej, niezapomnianej aktorki. Trudno wejść w głowę każdego złodzieja, ale zdarzenie, o którym piszę, wymyka się możliwości jakiegokolwiek komentarza. Ciężko jest też przypisać złodziejom jakieś barwy polityczne, bo wydaje mi się, że działają w każdej formacji” – powiedział Krzysztof Materna w rozmowie z „Newsweekiem”.

Alina Janowska była wielokrotnie odznaczana i wyróżniana. Odznaczono ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Warszawy”, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej i Warszawskim Krzyżem Powstańczym. W 2003 roku przyznano jej również tytuł Kawalera Orderu Uśmiechu.

Alina Janowska

Pochodziła z rodziny ziemiańskiej, była córką Stanisława i Marceliny Janowskich. Ojciec, z wykształcenia inżynier rolnik był adiutantem generała Józefa Dowbora-Muśnickiego. Matka, Marcelina Rymkiewiczówna, z wykształcenia śpiewaczka operetkowa, porzuciła obiecującą karierę dla męża i rodziny. Jej stryj, Bohdan Janowski, oficer i dziedzic majątku Janowskich Polany II koło Wiszniewa, zginął w Katyniu.

Dzieciństwo spędziła m.in. w Berdówce, Brodach pod Kalwarią Zebrzydowską, Miętnem koło Garwolina i Żyrowicach. Na przełomie 1939 i 1940 roku została osadzona wraz z matką i bratem w obozie jenieckim Stalag I B Hohenstein pod Olsztynkiem. Została uratowana przed wywozem na roboty do Niemiec i przydzielona do prac w ogrodach Pałacu w Wilanowie.

Aresztowana w nocy z 23 na 24 kwietnia 1942 roku, została oskarżona o współpracę z podziemiem i pomoc rodzinie żydowskiej. Przez 7 miesięcy więziona na Pawiaku w Warszawie. Wielokrotnie przesłuchiwana na Szucha. 6 listopada została zwolniona i jednocześnie uratowana przed wywozem do Oświęcimia. Wzięła udział w powstaniu warszawskim, przyłączając się do niego już 1 sierpnia. Była łączniczką dowództwa Batalionu „Kiliński”, pod pseudonimem „Alina” (nieformalnie „Setka” – z uwagi na to, że można było na nią liczyć w 100%), na służbie pozostawała aż do 4 października 1944 roku. Po wyjściu z Warszawy przedostała się do rodziców w Tworkach.

Jej pierwszy występ w 1943 roku zapowiadał Jerzy Waldorff, akompaniowali Witold Lutosławski i Andrzej Panufnik. Po wojnie trafiła do łódzkiego Teatru Syrena, grała w kabarecie Gong. Wypatrzona w Syrenie przez asystenta Leonarda Buczkowskiego znalazła się na planie Zakazanych piosenek (1946). W 1946 roku ukończyła Szkołę Tańca Artystycznego Janiny Mieczyńskiej w Łodzi. W 1948 roku zdała aktorski egzamin eksternistyczny.

Była prezesem Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom „Gniazdo”, od 2007 roku była członkiem honorowym i Prezesem Honorowym Stowarzyszenia.

Ostatni raz pojawiła się publicznie w marcu 2013 roku podczas 34. Przeglądu Piosenki Aktorskiej, gdzie świętowała swój jubileusz pracy artystycznej. Cierpiała na chorobę Alzheimera. Zmarła 13 listopada 2017 roku w Warszawie.