To już trzy lata odkąd nie ma z nami Danuty Szaflarskiej. Była i pozostanie aktorską legendą

Trzy lata temu w wieku 102 lat zmarła najwybitniejsza Polska aktorka Danuta Szaflarska. Danuta Szaflarska (właśc. Zofia Danuta Szaflarska, ps. Młynarzówna (AK); ur. 6 lutego 1915 w Kosarzyskach, zm. 19 lutego 2017 w Warszawie) – polska aktorka filmowa i teatralna, która wystąpiła w ponad 40 rolach filmowych i ponad 80 teatralnych. Występowała w Teatrze Telewizji, słuchowiskach Teatru Polskiego Radia, serialach telewizyjnych, a także podkładała głos do filmów zagranicznych. Karierę aktorską, rozpoczętą we wrześniu 1939, zakończyła w listopadzie 2016, w wieku 101 lat. Była najdłużej pracującą i żyjącą polską aktorką. Zagrała w filmach takich jak: Zakazane piosenki (1946), Skarb (1948), Pożegnanie z Marią (1991), Diabły, diabły (1991), Pora umierać (2007).

Danuta Szaflarska podczas odsłonięcia pomnika Haliny Mikołajskiej w Warszawie. Fot. Michał Józefaciuk / Senat Rzeczypospolitej Polskiej

Danuta Szaflarska urodziła się 6 lutego 1915 roku w Kosarzyskach, w powiecie nowosądeckim w woj. Małopolskim.

Na początku lat 30. podjęła naukę w Wyższej Szkole Handlowej w Krakowie, jednak choroba przerwała te plany. Dalszą naukę kontynuowała w Warszawie. W 1939 roku ukończyła słynny Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej (PIST) Aleksandra Zelwerowicza.

Wkrótce potem przeniosła się do Wilna, gdzie w latach 1939-1941 grała w Teatrze na Pohulance. Kiedy Niemcy zaatakowały w 1941 roku ZSRR, Danuta Szaflarska powróciła do Warszawy. Tam zrezygnowała z pracy w teatrach, gdyż były one zajęte przez Niemców i wiązałoby się to z występami dla nich. W 1942 roku związała się więc z Teatrem Podziemnym Delegatury Rządu RP na Kraj i później z Teatrem Frontowym, który działał dzięki działalności Armii Krajowej.

O Powstaniu Warszawskim dowiedziała się, gdy przebywała wraz z mężem, matką i córką u znajomych przy Polnej 36. Tej samej nocy budowała barykady. Teren ten zajęli Niemcy. Jak opisuje Muzeum Powstania Warszawskiego „z rodziną zdołała uciec z piwnicy przy Polnej i przez Jaworzyńską, Marszałkowską, dotarła do skrzyżowania Wilczej i Poznańskiej, gdzie dzięki napotkanemu znajomemu znalazła dla siebie i bliskich tymczasowe lokum”.

W lipcu 1944 roku Danuta Szaflarska wraz z Teatrem Frontowym została wysłana w okolice Lubartowa. Tam artyści mieli wystąpić dla oddziałów 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK dowodzonych przez mjr. dypl. „Żegotę”. Niestety, 28 lipca ze względu na ciężkie walki pomysł ten był niemożliwy do zrealizowania i zespół Teatru Frontowego powrócił do Warszawy.

Wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Przez obóz przejściowy w Pruszkowie (Dulag 121) trafiła do Krakowa, w którym doczekała zakończenia wojny.

Po wojnie występowała w Teatrze Starym w Krakowie, Teatrze Kameralnym w Łodzi, Teatrze Współczesnym w Warszawie, Teatrze Narodowym w Warszawie, Teatrze Dramatycznym w Warszawie oraz Teatrze Rozmaitości w Warszawie. Ponadto grała role w kultowych filmach m.in. „Zakazane piosenki”, „Skarb”, „Warszawska premiera”, „Diabły, diabły” czy „Pora umierać”.

Jest też laureatką wielu nagród i odznaczeń. Wśród licznych należy wymienić Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu wybitnych zasług dla kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej”, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski.


Uwaga! Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiując treści i grafikę z naszej strony akceptujesz warunki umowy licencyjnej.

Copyright © 2016-2019 warszawawpigulce.pl  ∗  Polityka prywatności  ∗  Powered by BLUEICE Warszawę w Pigułce obsługuje Biuro Rachunkowe MP-Consulting i Partnerzy s.c.