Julia S. przeprasza za zniszczenie 200-letniego zabytku

„Ogólnie to, co się stało wczoraj w ogólne nie powinno mieć miejsca”  – zauważa odkrywczo dziewczyna, która zniszczyła 200-letnią rzeźbę w Dolince Szwajcarskiej: https://warszawawpigulce.pl/nastolatka-zniszczyla-bezcenny-zabytek-i-pochwalila-sie-na-instagramie-wideo/

„Serio mega żałuję, że to zrobiłam. Tak wiem jestem megagłupia. Nie będę mówić, co mną wczoraj kierowało, że to zrobiłam, bo to jest bardziej moja prywatna sprawa, ale chciałam serio wszystkich przeprosić za to” – mówi Julia S. na filmiku z instagrama.

Napisze coś do Ciebie Julio, ponieważ po naciskach na naszą redakcję, byśmy USUNĘLI artykuł mamy podstawy przypuszczać, że Ty i Twoi znajomi czytacie naszą stronę.

Oceny swojej osoby dokonałaś sama. W ciągu jednego dnia nastąpiła zmiana o 180 stopni.  I nie, nie jest to Twoja prywatna sprawa. Twoją prywatną sprawą byłoby, gdybyś rozwaliła coś młotkiem w SWOIM domu, a nie 200-letnie dzieło sztuki, które przetrwało zabory, okupację i dwie wojny światowe.

Nikt nie chodzi z młotkiem po ulicy. To, co zrobiłaś było działaniem celowym i powinnaś ponieść tego konsekwencje, chociaż strat nie jesteś w stanie naprawić, bo rzeźba jest nieodwracalnie zniszczona i nawet po renowacji nie będzie już oryginalna.

Szczęście w nieszczęściu zniszczona część powstała na początku lat pięćdziesiątych, kiedy zabudowaną pałacykami ulicę F. Chopina uzupełniono tzw. małym domem partii, w którym pomieszczono Komitet Warszawski PZPR. Przed budynkiem urządzono spory parking. Pozostałością po dolinie jest miniaturowy ogródek z tarasami i fontanną zaprojektowany w 1951 przez architektów Zygmunta Stępińskiego i J. Dworakowską. Socrealistyczne rzeźby wykonane  zostały w tym czasie przez R. Łukianowa.

W naszej ocenie nie umniejsza to jednak czynu. Dewastacja to dewastacja i zasługuje na potępienie, a nie poklask, jaki dziewczyna chciała zapewne uzyskać publikując nagranie w mediach społecznościowych.