Rocznica urodzenia „Zośki”. Kim był, że jego imieniem nazwano batalion AK?

Wiele osób sądzi, że batalionem AK „Zośka” dowodził właśnie Tadeusz Zawadzki. Prawdą jest, że był to wybitny żołnierz, ale nie mógł uczestniczyć w Powstaniu Warszawskim.

Tadeusz zawadzki ps. Zośka był instruktorem harcerskim, harcmistrzem, podporucznikiem AK, i komendantem Grup Szturmowych na terenie Warszawy. To też jeden z czołowych bohaterów książki Aleksandra Kamińskiego „Kamienie na Szaniec”.

Urodził się 24 stycznia 1921 roku w Warszawie. Po wstąpieniu do harcerstwa i zdaniu matury, 6 września 1939 roku, wyruszył w składzie harcerskiego batalionu marszowego Chorągwi Warszawskiej. Do stolicy powróciół w październiku i wstąpił do konspiracji.

Uczestniczył i kierował wieloma akcjami polskiego podziemia z którego ostatania pod kryptonimem „Taśma” okazała sie dla niego tragiczna.

Dowództwo AK poleciło przygotowanie szeregu akcji wymierzonych w niemieckie posterunki graniczne Generalnej Guberni. Były to zadania mające na celu przygotowanie do Powstania Warszawskiego.

„Zośka” uczestniczył w akcji w Sieczychach koło Wyszkowa w nocy z 20 na 21 sierpnia 1943 roku. Stanisław Broniewski, ps. Orsza tak ją opisywał:

„Marsz na miejsce akcji wykonano planowo. O określonej godzinie oddział był na miejscu, gotów do uderzenia. Powodzenie akcji było całkowicie uzależnione od zaskoczenia Niemców. Tymczasem po rzuceniu granatów nastąpiła chwila wyczekiwania – trwała ona ułamki sekund, lecz była niewątpliwie tym, co wielu teoretyków wojny nazywa kryzysem boju. Kryzys przełamał Tadeusz, podrywając najbliższych chłopców do ataku. Pierwszy wpadł w drzwi strażnicy i tu trafił go śmiertelny strzał w samo serce. Walka została wygrana; strażnica opanowana; Niemcy wybici. Z naszej strony tylko jedna strata – Tadeusz”.

W kilka dni po śmierci „Zośki” nazwano na jego cześć jeden z batalionów. W czasie Powstania Warszawskiego oddział odznaczył się w walkach na Woli, Starówce i Czerniakowie.